About the Passives, and the Essential (missing) and Complementary Role of Woman in the Universe / Pasifler Hakkında, Kadın’ın Evren’deki Önemli (eksik) ve Tamamlayıcı Rolü

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

* * *

This is the immediate follow up of the previous post called: ‘ Who are the gods’. It also is the continuation of the Cosmic typescript: ‘ MAVB studies’ to be found in our library and written by Max and Alma Theon and now being translated into English.

Priestess of Delphi (1891) by John Collier; the Pythia was inspired by pneuma rising from below

“Listen…All of you that would like to erect the Temple of temples to the God of Truth: What is Truth? “

And I, Amen Horus, I was keeping silent as I knew not. And the voice that was rising from the waters of the great river, said:

“It is individualized or permanently located intelligence, that is, as an individual being. The more many are the levels and degrees of being it composed of, the higher is the rank of the individual intelligence. In such beings there is in order no state that is higher nor lower, first or last, perfect or imperfect but without glowing and circulate around one of these degrees of the mentality that is their common center.

And these radiations and these circulations form two equal circles that cross each other. And these two circles are forever equal and actual, so that only those who are journeying towards a purer and rarified intellectuality are able to wear this denser degree of materiality. ( the body of glory, the missing link that we have been deprived by the gods, to maintain us in servitude)

And like that, these very rare true humans, who are dwelling on Earth are also in the central light too.

A passive being in the state of bliss awaits this dense state that will be the exterior bark of the tree, rough, un-sensitive, always changing bark, necessary to the preservation of the interior and sensitive bark that is the medium of the vitality and if wounded, its damage may hurt and even be lethal to the real body.

The first inhabitants of the Azerte (the Earth as element ans eco-system), where the state of the body was such a necessity, were also the highest of the individual beings realm.

And this passive who is awaiting on the Azerte this external covering such as the rough bark of the tree that changes and takes away without pain, unease or loss, all that is detrimental to the health and to life, is like all the other beings also under the law of transition (death).

Man’s enemies are opposed to this restitution that will dethrone, depose them. Their main aim is to tear away from this passive this state of bliss by all sorts of means of persecution, some actives, other more latent. This passive is like that maintained in an environment of weariness, of trouble that creates around her the  outmost efficient conditions to suppress and forbid the evolution of the intellectual degree, the highest degree of the mentality, as this degree is its center. And the more this center is evolved, the greater is the strength of the integral being to resist to the assaults of disorder.

painting by Nicolas Roerich

And Naturally the more the center is evolved and mighty, the more the strength of the whole being to resist to the assaults of disorder, if this center is in good health, which is order.

In these continuous and methodical assaults there is much knowledge involved, as the attackers know that if one human achieve to wear the (before missing to him) corresponding degrees of being, he will reach a overwhelming position that nothing can dislodge him nor deprive him, ever after again. They know also that this power will be like the little slot, a crack by the banks of the river, slot where the waters can flow towards, freely.

This is why during the periods where there is no ‘him’ nor ‘her’ (a fully realized active and passive couple on duty on Earth) there is a relative psychic rest, when the enemies of Man’s restitution are sparing their strength. At the time where the passive is on earth, it is an age of psychic warfare and therefore, of intellectual evolution.

And this passive is within each degrees of being fully aware, or in consciousness; some time in the middle of the enemies, apparently harmless and useless, but in reality, keeping always inviolate, each steps of the path of the dual circle from the center of the intellectual mentality to the bliss, and in the more material degree of materiality which is the corresponding state. Like that, being an individual being in all its states and levels, this passive can protect others to help them to also build and achieve this individual being state, known also as localized intelligence.

The aim of all the gods, that are of the nature and order of non individualized intelligence is such an incarnation, as an individual intellect, at will, by unnatural taking by force of this form. Like that they can vanquish and use to their own aim, the intelligence of the individual being. (We are talking here about ‘possession’).

In this, they have been so successful that the main thing asked as a token by the hierarchies that support these gods is that the beings that are worshiping them don’t reason but blindly believe. Their aim and object, consciously or unconsciously, is not only to deprive Man of the use of his nervous body senses, of the soul and the resting mentality of the soul (reduced usage, imperfect and rare) but also to deprive him of his intelligence that belongs to the physical body it self.

Like that, ‘religiously’ they kill his intelligence and bury it in the imaginary sacred soil of the blind belief, of which the incoherence has no limit but the capacity of its believers. Because you will understand, O Amen Horus, that the more these beliefs are contrary to reason, the more the defeat is great to those who accept them.

Therefore, the natural intelligence is being more and more deprived for the sake of the gods who are eying to absorb also the localized intelligence.

Those who worship and obey them are forced, in a way of speaking, to starve and chase away their own intellectual mentality from its citadel, and this to the measure of their adoration and obedience.

Like that this citadel becomes free as a possible dwelling for the non individualized of the gods, for which each fortress they win like a token of victory.

And not only these beings, of which the reason as been banished, influence humanity, their kind, and get them accustomed to every sort of incoherence, falsehoods and mistakes but also become easy prey to one or several parts of beings of the enemy, unable themselves to become gods, but able to take possession of what the gods and their helping hierarchies have opened and prepared.

Of all of this, it results that true humans are very rare on the Azertes. The reason of a big majority of human beings is being dethroned by the gods and their hierarchies. Therefore, theses men are possessed by beings or parts of beings, more or less great and  more of less ‘benevolent’ and of the sort of non individualized intelligence that had in time of conflicts have coated some forms and are always seeking for individual dwellings to live in and leave at will.

The very little number of true and completed human being existing, is obliged to hide their very intelligence to those who, in exterior forms are the kind, but are in reality only the puppets of the gods and their serving hierarchies, or even worse to those lesser beings that are following them, as every time a true human being appears amongst them, they search without cease the most cruel mean to torture and destroy him, and to even extract his very own memory.

In most of the cases the gods watch very jealously to exclude the passives from their cults, because the instinct of the passives cannot as easily be influenced and damaged as the reason of the actives.

It is the same like the Vashas (a kind of boat), that seem always apparently displaced, appearing to have given way to external forces, returning to their natural placidity and that, being raised up to great heights or raised down to great depth always find their balance back. Reason is like the Azerte on which each mark leaves a trace more or less permanent.

This is why the gods and their hierarchies don’t want the passives unless they are being deprived of any relationship with their kind. They justify this attitude by judging them as inferior beings, unworthy to stand in the presence of the gods.

This is why the passives of the Azerte are divided into two groups:

The most numerous enter the life of the home/family that should become their inner sanctum, but is the more often the altar on which their instincts are being sacrificed. The others, little in numbers, more especially gifted, have kept one or several senses of the nervous body, of the soul and the mentality of the soul or the senses. Those ones are feverishly searched by those who support the gods and live on their popularity. When they have found them, they use them, if possible for the service of the gods.

As long as they speak and act in synergy with the desires and opinions of the hierarchies, or attracting the wise men and the mighty, and making the oracle famous, they are hold in high esteem.

But if they reject their shackles and start living simply, according to their instinct, they will not be heard by the people and will vanish amongst their sisters, the seers and alike. In case they are already powerful and famous enough to influence the people, they will be ‘taken’ from the Earth by the very god they were speaking for and buried in the sacred soil of public honors and great demonstrations of affliction.

So they have the choice between the death of their instinct, that they know is true, and of their physical body.

From one way to the other, from the family home or the temple altar, the passives have been suppressed by the will of the gods and of their serving hierarchies.

Painting by Keith Parkinson- American Indian couple riding horses

And it is so can be easily proven, because in the sphere of the intellectual mentality and the more rarified states actives and passives are equal, each possessing what the other lacks, and together form an intellectual totality.

In the animal realm, of a lesser intelligence than of the humans, actives and passives are equal of the same manner and there is between them no violence, no forbidding towards the passives.

This so called inferiority is only to be found where the gods and their serving hierarchies are ruling and dominating.”



1. Man, with a capital letter, is taken in the sense of humanity, man and woman. I will prefer using humans, human beings.

2. Active : man as gender

3. Passive: woman, as gender.

4: Passivity: State of receptivity and mode of repose, meditation, contemplation and trance in which the feminine element is prevalent. Mostly, the spiritual role of woman.

5. Amen Horus : Egyptian King to which the Aquatic immortal passive MAVB is revealing the truth about the gods and the role of women, the passives,  as essential and complementary to the actives, Men, and their joint duty towards the universe.

6. The Cosmic Tradition is making a very clear separation between God (the One and Unique, the Formless) and the gods, shallow impostors and ever hungry parasites, deceiving us of our Royal Heritage, as crown of the Creation. The Cosmic Tradition claims that God, in his universal scheme is order, oneness and ever-flowing love and mercy, unlike the cheating gods, rebellious, chaotic, pale and tragic imitators; tragic, for mankind that is…


This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters. Bookmark the permalink.

4 Responses to About the Passives, and the Essential (missing) and Complementary Role of Woman in the Universe / Pasifler Hakkında, Kadın’ın Evren’deki Önemli (eksik) ve Tamamlayıcı Rolü

  1. Pingback: Who are the gods ? |

  2. Ariane says:

    Merci Nicolas.
    C’est exactement ce qu’il me fallait en ce moment.
    Je vis exactement ce qui est décrit dans le texte!
    Je t’embrasse depuis Ibiza, une île dont il est intéressant de regarder l’histoire spirituelle autour de la déesse Tanit. Sur le thème féminin….

  3. Pingback: Of the Passive and the Active |

  4. Pasifler Hakkında, Kadın’ın Evren’deki Önemli (eksik) ve Tamamlayıcı Rolü

    Bu yazımız bir önceki ‘Who are the gods’ başlıklı yazımızın izinden gidiyor. Aynı zamanda kütüphanemizde bulunan, Max ve Alma Theon tarafından kaleme alınmış, kozmik ‘MAVB studies’ araştırmalarının devamı.

    “Dinle … tapınakların Tapınağı’nı Gerçeğin Allah’ına inşa etmek isteyenler: Gerçek nedir?“

    Ve ben, Amen Horus, bilmediğimden sessis kalıyordum. Ve büyük nehirden yükselen ses dedi ki:

    “Bireyselleştirilmiş veya yerleşmiş zeka, bireysel bir varlık gibidir. Varlığın ne kadar çok seviyeleri ve evreleri varsa, bireysel zekanın derecesi o kadar yüksek olur. Bu varlıklarda hiçbir durum ne daha yüksek ne de daha alçaktır, ne ilki ne sonuncusu, ne mükemmel ne mükemmel olmayandır, ancak coşmadan onların ortak anlayışının evreleri etrafında dolaşır.

    Ve bu ışımalar ve bu dolaşımlar kesişen iki eşit çember oluşturur. Ve bu iki çember her daim eşit ve gerçektir, böylece daha saf ve nadide entellektüelliğe doğru yola çıkanlar bu maddiyatın yoğun derecesini taşıyabilirler (bizi bağımlı kılmak adına tanrılar tarafından bizden çalınan bedenimizdeki ihtişam).

    Bunun gibi, yer yüzünde nadir bulunan gerçek insanlar da merkezi ışıktadır.

    Mutluluk durumunda olan pasif bir varlık bu yoğun durumu bekler. Bir ağacın görünürdeki kabuğu kaba ve duyarsız olup, sürekli değişir. Bu, içinde yer alan, daha duyarlı ve yaşama gücü için aracı olan kabuğu korumak adına gereklidir. Çünkü bu kabuk incitildiğinde acı ortaya çıkabilir, bu durum fiziksel beden için öldürcü olabilir.

    Bedenin durumu bir ihtiyaç olduğu Azerte’nin (Dünya bir element ve eko sistem) ilk sakinleri aynı zamanda bireysel varlıkların katmanının en üst düzeyinde yer alıyorlardı.

    Ve bu pasif Azerte’de harici birleşmeyi bekler, aynı ağacın değişen ve acı, huzursuzluk veya kayıp olmaksızın uzaklaştırılan kaba kabuğu gibi, sağlığa ve hayata zararlı. Tüm diğer varlıklar gibi oda dönüşümün kanununa (ölüm) uymak durumundadır.

    İnsanoğlu’nun düşmanları, onları tahtından indirecek eylemlere karşıdır. Onların ana hedefi, ya aşikar ya da gizli bir şekilde eziyet ederek, bu pasifi mutluluk durumundan çıkarmak. Bu şekilde pasif yorgun ve huzursuz bir ruh halinde bırakılır, böylece anlayışın en yüksek derecesi olan entellektüel derecenin, ki bu onun merkezidir, gelişmesini yasaklayan ve baskılayan koşullar yaratılmış olur. Bu merkez ne kadar çok gelişirse, tamamlanmış birey kargaşa yaratan saldırılara o kadar çok karşı koyma gücüne sahiptir.

    Ve doğal olarak merkez, ne kadar çok gelişir ve güçlenirse, o kadar çok bireyin kargaşa yaratan saldırılara karşı koyma gücü artar. Eğer bu merkez sağlıklı, yani düzenli ise.

    Bu sürekli ve metodik bir şekilde yapılan saldırılar birçok bilgi içerir. Saldırlanlar bilir ki eğer insanoğlu varlığına ait (şu anda eksik olan) derecelerini elde etmeyi başarabilirse, o zaman karşı konulmaz bir pozisyona sahip olacak, artık hiçbir şekilde ne yerinden edinebilecek ne de bu konumdan mahrum edilebilecektir. Onlar aynı zamanda bilirler ki bu kuvvet küçük bir oluk gibi olacak, nehirin kıyılarında bir çatlak, suların özgürce akabileceği bir oluk.

    Bu yüzden ne dişil ne de eril bir ‘o’ olduğu dönemlerde (Dünya’daki görevini yerine getiren, gerçekleşmiş aktif ve pasif bir çift) relatif ruhani bir dinlenme vardır, bu İnsanoğlu’nun restore edilmesine düşman olanların güçlerini harcamadıkları bir zamandır. Pasif yeryüzünde olduğu zaman, ruhani bir savaşın olduğu çağdır, bu nedenle entellektüel bir evrim mevcuttur.

    Ve bu pasif, farkındalığın her bir derecesinde mevcuttur; bazen düşmanların ortasında, görünüşe göre zararsız ve yararsız, ancak gerçekte ikili çemberin entellektüel anlayışın merkezinden mutluluğa giden yolun her adımında ve benzerlik taşıyan anlayışın daha maddesel derecesinde her zaman kutsal kalır. Böylece tüm durum ve evrelerde bireysel bir varlık olarak bu pasif başkalarını koruyup onlara yerleşmiş zeka olarak bilinen bu bireysel varlığın durumuna erişmelerine yardımcı olabilir.

    Tüm tanrılarn hedefi, doğaları gereği ‘bireysel’ bir bedene enkarne olmadıklarından, insanoğlunu zorla ele geçirmek. Böylece onu yenip, kendi emelleri için bireysel varlığın zekasını kullanabilirler.

    O kadar başarılı oldular ki, bu tanrıları destekleyen hiyerarşilerin karşılığında tek istediği şey, onlara tapan varlıkların mantıklı düşünmemesi, körü körüne inanması. Onların hedefi, bilinçli veya bilinçsiz, insanoğlunu sinir sistemine ait beden duyularının yanı sıra ruhundan ve ruhun dinlenen anlayışından (indirgenmiş kullanım, mükemmel olmayan ve nadir) mahrum etmek, aynı zamanda onu fiziksel bedene ait olan zekadan yoksun bırakmak.

    Bu şekilde, ‘dini’ olarak zekayı öldürüp onu hayali olan kör inancın kutsal toprağına gömüyorlar, burada tutarsızlıkların sınırı yoktur ancak ona inananların kapasitesinde. Anlayacaksın ki, Amen Horus, bu inançların ne kadar çok mantığa ters olursa, onları kabul edenlerin yenilgisi de o denli büyük olur.

    Böylece doğal zeka, yerleşmiş zekayı da absorbe etmek isteyen tanrılar uğruna mahrum edilmiştir.

    Onlara tapan ve boyun eğenleri kendi entellektüel anlayışlarını aç bırakmaya ve kendi kalelerinden kovmaya zorluyorlar. Bu şekilde onların hayranlığını ve itaatını ölçüyorlar.

    Bu şekilde kale beden bulmamış tanrıların yaşayabileceği bir alan haline geliyor. Kazandıkları her bir kale bir zaferdir onlar için.

    Muhakeme gücü defedilen sadece bu varlıklar insanlığı, kendi türünü, etkilemiyor, onları her tür tutarsızlığa, sahteliğe ve hatalara alıştırmıyor. Aynı zamanda kendileri tanrı olamayan, ama tanrıların ve onlara yardım eden hiyerarşilerin açtıklarını ve hazırladıklarını ele geçirebilen düşmanın varlıklarının kolay yemi haline geliyor.

    Tüm bu olgulardan dolayı Azerte’de çok nadiren gerçek insanlar bulunur. İnsanoğlu’nun büyük bir çoğunluğu tanrılar ve onların hiyerarşileri tarafından tahtından indirildi. Bu yüzden bu insanlar varlıklar veya varlıkların parçaları tarafından ele geçirilmiş, az veya çok iyi, az veya çok ‘yardımsever’. Bu varlıklar, beden bulmamış zekalar, çatışmaların zamanında bazı şekillere girmiş ve her daim yaşayabilecekleri, istedikleri zaman ise terk edebilecekleri bireysel bedenler aramıştır.

    Gerçek ve tamamlanmış olan çok az sayıda insan, kendi zekalarını dışarından iyi kalpli gözüken ancak gerçekte sadece tanrıların ve onların hiyerarşilerin kuklaları olanlardan; hatta daha da kötüsü, onları takip eden ve aralarında gerçek bir insan ortaya çıktığı her zaman, ona işkence çektirmek ve onu mahvetmek için, hatta kendi anısını ondan almak için, en acımasız yönteme başvuran, yarım kalan varlıklardan korumaya mahkum.

    Çoğu zaman tanrılar kıskançlıkla pasifleri izlerler ve onları kendi inançlarının dışında tutmaya çalışırlar, çünkü pasiflerin sezgisi, aktiflerin mantığı gibi kolayca etkilenip hasar göremez.

    Görünüşe göre her zaman yanlış konumlandırılmış, harici güçlere fırsat vermiş gibi gözüken, kendi doğal sükunetine geri dönen, yükseklere çıkartılan, diplere indirilen Vaşalar (bir tekne türü) gibi her zaman kendi dengelerini yeniden bulurlar. Mantık sanki üzerinde az veya çok kalıcı bir iz bırakılan Azerte gibidir.

    Bu yüzden tanrılar ve onların hiyerarşileri, kendi türlerinden kopuk olmadıkları takdirde, pasifleri istemiyorlar. Bu yaklaşımı onları tanrıların karşısına çıkmaya değmeyen, ikinci sınıf varlıkları olarak yargılayarak açıklıyorlar.

    Bu yüzden Azerte’nin pasiflere iki gruba ayrılmış durumda:

    Çoğunluk ev/aile hayatına adım atar. Burası onların içsel kutsal alanına dönüşmeli, ancak çoğu zaman sezgilerinin kurban edildiği sunak haline gelir. Diğer, azınlıkta olanlar, özellikle daha çok Allah vergisine sahiptir, sinir sistemine ait bedenin bir veya birçok duyusunu, ruhunu ve ruhun veya duyuların anlayışını korumuştur. Bunlar tanrıları destekleyenler ve onların popülaritesinde yaşayanlar tarafından telaşla aranmaktadır. Onları bulduklarında, onları eğer mümkünse, tanrılara hizmet etmek için kullanırlar.

    Onlar hiyerarşilerin düşünceleri ve arzuları doğrultusunda konuştuklarında ve davrandıklarında, veya bilge ve güçlü erkekleri cezbettiklerinde, ve kehaneti ünlü yaptıklarında, el üstünde tutulurlar.

    Ancak zincirlerini red ettiklerinde ve sezgilerine güvenerek yalın yaşamaya başladıklarında, insanlar tarafından duyulmayacaklardır, kız kardeşleri, kahinler ve benzerlerin arasına karışıp kaybolacaklardır. İnsanları etkileyecek kadar güçlü ve ünlü olduklarında hizmet ettikleri tanrı tarafından Dünya’dan ‘alınacaklardır’ ve genel onur ile ızdırap gösterileri ile dolu olan kutsal toprağa gömüleceklerdir.

    Sonuç olarak gerçek bildikleri sezginin ve fiziksel bedenin ölümü arasında bir seçimleri var.

    Her bir şekilde, evlerinden tapınağın sunağına kadar, pasifler tanrılar ve hiyerarşiler tarafından baskı altında tutuldular.

    Bunun bu şekilde olduğu çok kolay kanıtlanabilir, çünkü entellektüel anlayışın katmanında ve aktiflerin ile pasiflerin eşit olduğu nadir durumlarda, her biri diğerinin eksik olduğu şeye sahiptir, birlikte entellektüel bir bütünlük oluştururlar.

    Daha az zekaya sahip olunan hayvansal katmanda, aktifler ve pasifler aynı şekilde eşittir, aralarında şiddet ve pasiflere konulmuş yasaklar yoktur.

    Aşağılık olarak tabir edebileceğimiz bu olgu sadece tanrıların ve hiyerarşilerin yönettiği ve baskın olduğu yerlerde mümkündür.”


    1. Aktif: cinsiyet olarak erkek

    2. Pasif: cinsiyet olarak kadın

    3. Pasiflik: Dişil elementin ön planda olduğu alıcı olma, dinlenme, derin düşünme hali, meditasyon, trans. Genellikle kadının spiritüel rolü.

    4. Amen Horus: Mısırlı kral. Kendisine suda yaşayan ölümsüz pasif MAVB, tanrılar, kadınların rolü, erkek olan aktifleri tamamlayan pasifler hakkındaki gerçeği açıklıyor. Erkeklerin ve kadınların Evren’e karşı ortak bir görevleri var.

    5. Kozmik Gelenek, Tanrı (Tek ve Eşsiz, Şekilsiz) ve tanrılar (yüzeysel taklitçiler, daima aç parazitler, Yaradılışın Tacı olan bizleri asil mirasımızdan alıkoyan) arasında kesin bir ayırım yapıyor. Kozmik Geleneğe göre Tanrı evrensel şemasında düzen, birlik ve sürekli akan sevgi ve merhamettir. Aldatan tanrılar ise asi, kaotik, soluk ve trajik taklitçiler.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s