About Past Lives… / Geçmiş Yaşamlar Hakkında…


The sign of the Infinite

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

* * *

As a follow up to my recent article ‘ Of the White Lotus Path’, I would like to explore the logical consequences of some of the themes and facts developed in it. 

As far as I remember, I always had vivid and powerful dreams that woke me up screaming and sweating-cold-scared in the early hours of the morning. I can divide these dreams into four or so recurring cycles.

The very first cycle of repeated dreams was seeing myself as a shining angel falling down from high in the heavens in a torch of raging darkening flames, ending deep in pain and anger.

The second cycle of dreams is happening in the Warring States period in China, acting as an officer of the rising Qin Emperor, battling at the boundaries of the ever-growing empire. Scenes of sand, and bloody battles haunted me, leaving this bitter taste of death on the tongue. Striking flashes where I see my-self riding my faithful horse and making my way through my sword in ransacked palaces with burning curtains in the blind winds of the night. The last waves of powerful images came showing me riding down a mountain with my fellow warriors. I can see the ever-green trees and down the misty valley we were heading. My left hand gantlet was holding an eagle with a blindfold on its head and my right hand‘s gantlet holding the reins controlling my horse carefully descending the mountain slope. The last image is seeing an arrow hitting me in the throat and blood invading my vision, shutting down this cycle of dreams.

A third cycle of dreams was always in the settings of a central Asian shrine surrounded with old tombs that had for some key shapes. I was always finding myself walking through towards a green mausoleum and entering the room that had beautiful calligraphy in its circular ceiling, seeing a black stone encrusted on the wall and touching it made me swallowed into a secret room, where an old bearded man in white or black regalia would welcome me and teach me until dawn where I find my-self waking up radiating a communicating joy.

Lesser important recurring cycles often showed a small fishing town with a luna-park wheel at its outskirt, a stone manor house on a hill above the sea, an old school with its buildings and common dormitories houses, different family houses with their specific architecture, gigantic cities with endless stairs, buildings and suspended exotic gardens, all in which I was strolling, always searching for something or someone. There, in these places, I saw my-self flying and doing things impossible in the wake of reality but very common and natural in these lucid dreams. What fascinates me in these places I grew to know intimately is that they had buildings, houses, gardens, etc., non-existent in reality but very present, active and integrated in the buzzing of my dreams.

I can still feel the cold wind and atmosphere in the attics of a family house, often other time wandering and opening secret passages or doors being revealed to me, finding complete furnished levels in areas and buildings that are not supposed to exist, according to its current familiar occupation plans, and discovering subtle and invisible presences, sharing with me their pain, anger or sorrow but also their joys and giggles. These vivid encounters left a strong impression in me, such as the very particular libraries and archives I keep dreaming of with subtle beings, with great care, either showing me illuminated books or leading me to caches, one could never guess they were there, where I find some hidden esoteric treasures. The crystal clarity of these lucid dreams with its amazing wealth of details leaves a striking impression of reality and truth difficult to brush away, once awaken.

In my young adult age, I grew pretty much convinced of the reality of my dreams and that I had lived these very lives, as a fallen angel, as a Chinese warrior, and other dwelling avatars. All of these ‘personalities’ becoming an integral part in my layered growth into adulthood. Now that I am getting closer to my fifties, I wonder…

When incarnate into a new life, our soul forgets all about the past one, not to say the previous one, so to give us the best chance to focus on this life’s assignment and challenges without having to also take into consideration discording foreign influences. Here is the amazing process:


The body we inherit at birth is composed of cells that the universe keep recycling since its creations (Elena, a dear friend of us, Nalan and Nico, would say that the universe has to be economic- nothing is wasted and everything is re-used-as there is, involved, always the same amount of matter created without addition since the big bang). Some of these cells we inherit may posses commonalities such as common origin in time places and behavioral occupations. These cells have memories of their past occurence and if awakened prematurely, they will influence us through the dynamic of the dark and white matter.

These commonalities can be grouped into clusters with more or less important ‘egregore’ (an egregore is an energy pool created by a grouping of individuals bounded by a common aim), capable of independent manifestations influencing our functioning, reasoning and personality. So much influencing us, that we believe that they are indeed the result of our very own being, when they are only taking over, as the most influential cluster of a pack of many, fighting for control. Mister Gurdjieff, says that we have ‘many I’s competing as long as we do not have a more centered and permanent I, as true expression of our inner self. These I’s, of more or less clustered size, taking control over us make us do things and live actions and even-whole-lives that can be very different from what our very incarnations are designed for, making us miss the very purpose of our presence on earth.

The Gurdjieffian ‘self observation’ exercise is an example of what to do, so to separate what is ours from what is not. ‘Give back to Cesar what is his’, etc…When we are discriminating and keeping only our very own, we grow a more permanent ‘I’, more focused into its goals and aims, that has the vision of the whole, thus offering a more coordinated and holistic approach to our lives.

Then the next challenge is to balance the powerful forces of the elemental that also have a great negative inpact into our very actions and behaviors, when not understood and delt with accordingly, so to provide a balancing momentum.

The 4 elements are the essential components of our bodies and each of us, receives a setting unique  and that needs to be understood, so to be responsive to its energetic dynamic. People have fire as a dominent element, are called coleric, as fiery beings. The people having water as a dominent element are called phlegmatic, as watery beings. The people that have air as a dominent element  are called sanguine, as airy beings and finally the people having earth as their dominent are called melancolic, as earthly beings. From cold and humid to hot and dry, our temperaments are the reflect of the dynamic balance of these elements. Any distortion, unbalance and immediate pathological effects can be observed. Any unbalance of the elements are immediately providing fuel-power to the never-ceasing appetite of the dark and white matter.


So what is so special with this matter? It also comes from the initial matter that is composing the cosmic egg, our universe made possible by the sacrifice of the closest angels second to God, and this matter has imprisoned sparkles of the divine light (the qliphots) and divided into two groups, the white matter that is of a negative polarity and tends to dissolve everything (the Thanatos of the ancient Greeks), and the dark matter that is of positive polarity and tends to coagulate everything (the Eros of the ancient Greeks). We find ourselves between two intimate opposites, one that ‘wants’ and one that ‘doesn’t want’, thus influencing also our likes and dislikes in very subtle ways that we even think they are our very own, when in reality they are not. How much is our very own, how much comes from both the buzzing of our leading clusters and the self-expressions of our dark and white matter? So to say simply: How much are we ‘our-selves’, to the core?

If we now examine my dream cycles mentioned above to the light just shed, we can already draw some logical conclusions: The first cycle with the fallen angel and the rage, anger and pain is actually the older cluster of cells that is remembering the traumatism of non-matter coming into being, the original shock of existence (out of non-existence) that brought pain and longing due to the experience of duality, the separation from the source, the Tree of life.

At birth, we are expected to see further than the obvious surrounding us and within us, we have to learn how to discriminate the useful from the useless and grow the quality of prediliction, that is keeping what is beneficial to our development and natural functioning to the expense of the many, divisive and damageable only seeking survival influences. In the setting of my incarnation, I have been given a lot, that is there to serve if, and only if, I understand its function.


The ‘dark angel falling’ dream cycle is there to help me remember that I need to reconnect to the source and for this I can use this very cluster, activating its nostalgy for the source. As the Qur’an says: ‘ Remember me, I will remember you’. We are initiating the communication, using some how the energy and the possibility of a line back to the source.

As for the ‘Chinese warrior’ dream cycle , its gift is for me to taste and understand qualities such as Honor, Justice, Service and Devotion, being taught the dreadful consequences of Shame, Iniquity, Selfishness and Pride. We are taught, if we know how to make sense out of these messages we get through the lucid dreams and find a use for our very life. If we miss the point, we start to believe these stories from other people’s incarnation transmitted to us through the cells and their clusters and we do really start believing we had former lives and our ego (the many I’s competing for influence) jump on these opportunities to further disconnect us, so to keep the parasitical influence on us. It is very fortunate for us to discover ‘the inner teacher’ and unfold its wealth of experiences, so to learn enough and be free and ready to shine our very own self.

The ‘mausoleum teacher’ dream cycle is exactly indicating this: We can access to a wealth of information, good and bad, so to help us grow into our real self and start participate into the maintenance of our planet and the vast universe we are blessed to be part of. ‘ When the student is ready, the master appears’ is a popular saying pointing at this phenomenon and the ‘Akashic archives’ are of the very same nature.

The other dream experiences I have and still experience are more of an internal connectivity of the many layers of my consciousness and their inter-activity with the universe and its numerous realms, and participate less in this ‘everything we need is inside of us’ educational pattern. They are more fruits, sensitivities, towards other realms and dimensions our development makes us encounter through the interactive doors of the dream inter-state.

So, to conclude, I doubt that these former lives were mine.  I doubt I was a fallen angel or a Chinese warrior or a murshid (pupil) of some secret central Asian sheik. But plainly admitting this doesn’t take away the amazing love and care provided to me since my birth by my family and the universe through the gifts manifested in each parts of my bodies by the buzzing of the cells and their many clusters, through the ever changing humors of the dark and white matter, all willing to share, so to give me the possibility to chose who I want to be. On the contrary, we are all of us vibrant and moving testimonies of such caring love.

May we not waste this amazing opportunity, for us to learn from this shared pool of immemorial experience, that makes us living parts of a golden chain that leads us back to our most compassionate God !



All the  paintings

are from the  spiritual master


except for the heading

painted by Louis Cattiaux

This entry was posted in İlham verici / Inspirational and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to About Past Lives… / Geçmiş Yaşamlar Hakkında…

  1. Thank you for this! I want to return and read it more closely. It is much appreciated.

  2. Geçmiş Yaşamlar Hakkında …

    En son yayımladığımız ‘Beyaz Lotus Yolu’ yazısında (http://greenmanscreations.com/2012/07/28/of-the-white-lotus-path/) yer alan bazı konu ve gerçeklere mantıksal bir bakış açısıyla yaklaşmak istedim.

    Kendimi bildim bileli, her zaman beni soğuk bir ter ve çığlıklar içinde sabahın erken saatlerinde uyandıran, son derece inandırıcı ve kuvvetli rüyalar görüyorum. Rüyaları, tekrarlayan 4 dizi halinde ele alabiliriz.

    İlk tekrarlayan rüyalar dizisinde kendimi ışık saçan bir melek olarak görüyorum. Azgın, karartıcı alevlerle dolu bir meşalede gökyüzünden düşen ve derin bir acı ve öfke ile son bulan bir melek.

    İkinci rüyalar dizisinde ise savaş halinde olan Çin’de yükselmekte olan Qin İmparatorluğu’nda genişleyen ülkenin sınırlarında mücadele eden bir subayım. Ağzımda ölümün acı tadını bırakan, kum ve kan dolu savaş alanına ait manzaralar peşimi bırakmıyor. Gözümün önünde flaş gibi yanıp sönen bir manzara ile kendimi görüyorum; sadık atımın üzerinde kılıcımla yolumu açıyorum, yağmalanmış ve karanlık gecenin kör rüzgarında yanan perdeleri olan saraylardan geçiyorum. Son kuvvetli görüntü dalgası ise beni atımın üzerinde yoldaşlarım ile birlikte bir dağdan inerken gösteriyor. Her daim yeşil olan ağaçları ve yöneldiğimiz sisli vadeyi görüyorum. Zırhlı bir eldivendeki sol elimin üzerinde gözleri bağlı bir kartal var, sağ elimde ise dağ yamacından dikkatlice inen atımın dizginlerini tutuyorum. Bu rüya dizisi boğazıma saplanan bir ok ve görüşümü kanla kesen bir kare ile son buluyor.

    Üçüncü rüyalar dizisi ise Ortak Asya’da anahtar şekline bürünmüş eski türbelerle çevrili bir tapınağın etrafında dönüyor. Kendimi her zaman yeşil bir anıt mezarına doğru yürürken ve içinde bulunan bir odaya girerken görüyorum. Odanın yuvarlak tavanında harikulade bir kaligrafi var, duvarında ise içine gömülmüş siyah bir taş. Taşa dokunduğum zaman gizli bir odanın içine itiliyorum, orada göz alıcı siyah veya beyaz bir kıyafetle yaşlı, sakallı bir adam beni bekliyor ve içim içime sığmaz bir şekilde uyandığım şafak vaktine kadar eğitiyor.

    Daha az önemli olan rüya dizilerinde dönme dolabı olan küçük bir balıkçı kasabası ve kenar mahalleleri, deniz seviyesinden yüksek bir tepede taştan yapılmış bir malikane, binaları ve ortak kullanılan öğrenci yurtları ile eski bir okul, özel mimari yapıları ile farklı evler, sonsuz merdiven ve bina ile egzotik bahçeleri olan kocaman şehirler yer alıyor. Buralarda hep bir şeyleri ve birilerine arayarak geziniyorum. Bu mekanlarda kendimi hep uçarken veya uyanık gerçeklikte imkansız olan, ancak lucid rüyalarda son derece doğal olan şeyleri yaparken görüyorum. Beni büyüleyen şey ise gerçekte mevcut olmayan, ancak rüyalarımda şekil alan binalar, evler, bahçeler vb.

    Hala bir aile evinin tavan arasındaki soğuk rüzgarı ve atmosferi hissedebiliyorum. Çoğunlukla başka bir zamanda bu tavan arasında başıboş gezdiğimi ve bana gösterilen gizli koridorları veya kapıları açtığımı hatırlıyorum. Mevcut halindeki kat planlarında görünmeyen, ancak kendimi içinde bulduğum tamamıyla mobilyalı mekanları ve binaları görüyorum ve hissettiğim görünmeyen varlıklar acılarını, öfkelerini veya üzüntülerini, aynı zamanda sevinçlerini ve gülüşlerini benimle paylaşıyorlar. Bu canlı karşılaşmalar bende çok derin bir iz bıraktı, özellikle sürekli rüyasını gördüğüm çok özel kütüphaneler ve arşivler. Burada hissettiğim varlıklar büyük bir özen ile bana ya aydınlatıcı kitaplar gösteriyorlar, ya da beni içinde saklanmış ezoterik hazineleri bulduğum gizli mekanlara götürüyorlar. Bu lucid rüyaların billur şeffaflığı ve ayrıntılardaki zenginliği, uyandığında silinmesi zor olan, her şey gerçekmiş gibi çarpıcı bir izlenim bırakıyor.

    Erişkin yaşımın başlarına kadar rüyalarımın gerçekliğinden emin olarak büyüdüm; bu geçmiş yaşamlara sahiptim, yeryüzüne inmiş bir melektim, Çinli bir savaşçı veya yaşamını sürdüren başka avatarlar. Adım adım erişkinliğime geçerken, tüm bu ‘kişiliklerim’ önemli bir rol oynadı. Şimdi, elliye yaklaşırken, merak ediyorum…

    Yeni bir yaşama enkarne olurken ruhumuz geçmiştekini / bir öncekini unutur. Böylece, dışarıdan gelen ihtilaflı etkileri göz önünde bulundurmadan, mevcut hayatımızda bize verilen göreve ve zorlayıcı hedeflere odaklanabiliriz. İşte harikulade süreç:

    Doğum ile birlikte miras aldığımız beden hücrelerden oluşur. Söz konusu hücreler yaratılışından bu yana evren tarafından geri dönüşümlü olarak kullanılır (yakın bir arkadaşımız olan Elena, evrenin ekonomik olmak zorunda olduğunu söyler; hiçbir şey boşa harcanmaz, her şey tekrar tekrar kullanılır, böylece evrenin başlangıcından bugüne dek kullanılan maddenin miktarı – hiçbir ilave yapılmadığından – her zaman aynıdır). Miras aldığımız bu hücrelerin bazıları ortaklıklara sahiptir, örneğin ortak bir zamana, yerlere ve davranışlara. Bu hücrelerin geçmişteki hayatlarına ilişkin hatıraları vardır ve bunlar zamanından önce uyandırılırsa bizi karanlık ve beyaz maddenin dinamizmi ile etkiler.

    Bu ortaklıklar az veya çok önemli bir ‘egregor’a (bir egregor ortak bir hedefe sahip olan bireylerin bir araya gelerek yarattıkları bir enerji havuzudur) sahip olan kümeler olarak gruplanabilir. Bağımsız olarak tezahür edebilen söz konusu kümeler işleyişimizi, muhakememizi ve kişiliğimizi etkileyebilir. Bu etki o kadar büyük olabilir ki, bizler onların kendi varlığımızın bir sonucu olarak ortaya çıktığını düşünürüz. Ancak en çok sözü geçenler sadece yönetimi ele geçirip kontrol için savaşırlar. Üstad Gurdjieff der ki ‘merkezlenmediğimiz ve kalıcı bir Ben’imiz olmadığı, içimizdeki benliğin gerçek ifadesi bulunmadığı sürece birçok Ben’imiz birbiriyle rekabet eder. Bu büyük veya küçük kümeler halinde olan Ben’ler bizi ele geçirir ve bize – enkarnasyonlarımız kapsamında bizim için öngörülenin dışında – birçok şey yaptırabilirler. Hatta tüm hayatlarımızı bu şekilde yaşayarak dünyadaki oluş amacımızı tamamıyla ıskalayabiliriz.

    Gurdjieff’in ‘öz-gözlem’ uygulaması, kendimize ait olanı bize ait olmayandan ayırmak için kullanabileceğimiz güzel bir egzersiz örneğidir. ‘Sezar’ın hakkını Sezar’a ver’, vb…. Eğer ayrıştırırsak ve sadece bize ait olanı sahiplenirsek daha sabit, hedeflerine odaklanan bir ‘ben’ yaratırız. Bu ‘ben’ bütünü görebiliyor, böylece yaşamlarımız için daha koordineli ve bütünsel bir yaklaşım sunabiliyor.

    Bir sonraki zorlayıcı hedef ise elementlerin kuvvetli güçlerini dengeleyebilmekte yatıyor. Bunlar anlaşılmadığında ve doğru bir şekilde kullanılmadığında, faaliyetlerimizi ve davranışlarımızı çok olumsuz bir şekilde etkiliyor.

    4 element bedenlerimizin başlıca bileşenleridir ve her birimiz kendine özgü olan, ancak güçlü dinamizmine cevap verebilmek için iyi anlaşılması gereken bir birleşime sahiptir. Ateş elementinin baskın olduğu insanlara -‘ateşli varlıklara’ – kolerik, sunun baskın olduğu insanlara -‘sulu varlıklara’- flegmatik, havanın baskın olduğu insanlara -‘havalı varlıklara’ – sangvinik ve toprağın baskın olduğu insanlara -‘maddi varlıklara’- melankolik deriz. Soğuk ve nemliden sıcak ve kuruya, mizaçlarımız bu elementlerin dinamik dengesinin yansımasıdır. Her bir çarpıklık, dengesizlik ve dolaysız patolojik etki gözlemlenebilir. Elementlerin dengede olmaması, karanlık ve beyaz maddenin hiçbir zaman bitmeyen iştahına yem oluyor.

    O halde bu madde neden bu kadar önemli? Bu madde aynı zamanda kozmik yumurtayı, Tanrı’ya yakın olan meleklerin kendini feda etmesi ile mümkün olan evrenimizi oluşturan ilk maddeden geliyor. Söz konusu madde, kutsal ışığın (klifotlar) pırıltılarını hapsedip iki gruba bölünmüştür; her şeyi eritmeye çalışan (eski Yunanlıların Thanatos’u) ve eksi polariteye sahip olan beyaz madde ile her şeyi koyultmaya çalışan (eski Yunanlıların Eros’u) ve artı polariteye sahip olan karanlık madde. Kendimizi ilişki içinde olan iki zıtlığın arasında buluyoruz, biri ‘isteyen’ ve diğeri ‘istemeyen’; bu durum bizim beğenimizi de çok etkiliyor, bizim olduğunu zannettiğimiz duygu aslında bize ait olmuyor. Ne kadarı bizim, ne kadarı kontrolü ele geçirmiş kümelerden ve karanlık ile beyaz maddenin kendini ifade etmesinden geliyor? Basit bir şekilde söylersek: Ne kadar ‘kendimiz’iz, gerçekten?

    Bu bilgi ışığında yazımın girişinde paylaştığım rüya dizilerini incelersek mantıksal bir bakış açısı ile yaklaşabiliriz: yeryüzüne inen meleği ve öfkesini, kızgınlığını ve acısını konu alan ilk rüya dizisi aslında hücreler kümesinin madde olmayanın cisimleşmesi travmasını hatırlamasıdır. Yokluktan var olmanın ilk şoku, bu olgu acı getirir ve dualite deneyiminden dolayı kaynaktan, Hayat Ağacı’ndan (http://greenmanscreations.com/2011/08/16/the-tree-of-oneness/) , ayrılmayı arzu eder.

    Doğum ile birlikte bizden etrafımızda bulunan görünenin ötesini algılamamız ve içimizde gerekli olanı ile gereksiz olmayanı ayrıştırmamız bekleniyor. Arzu edilen, gelişimimiz için yararlı olan ve doğal bir şekilde işlememizi sağlayan ‘neyin iyi olduğunu sezme’ erdemini (açıklama için bkz. http://greenmanscreations.com/2011/02/27/about-the-development-of-the-senses/) geliştirmemizdir. Bu erdem ile hayatta kalabilmesi için bizi bölen ve bize zarar veren etkileri etkisiz bırakmış oluruz. Bu enkarnasyonda bana hizmet etmem gereken birçok şey verildi, ama söz konusu hizmeti ancak ve ancak onun görevini anlayabildiğimde yerine getirebilirim.

    ‘Yeryüzüne inen karanlık melek’ rüya dizisi bana kaynak ile tekrar bağlantıya geçmem gerektiğini hatırlamam için yardımcı oluyor, bunun için ona ilişkin hücre kümesini devreye sokup konuyla ilgili nostaljisini aktive ediyorum. Kuran’da ifade edildiği gibi: ‘… beni hatırlayın ki, ben de sizi hatırlayayım’. Bir şekilde kaynağa giden dönüş yolumuzun olasılığını ve enerjisini kullanarak iletişimi başlatıyoruz.

    ‘Çinli savaşçı’ rüya dizisinin bana armağını ise utanç, haksızlık, bencilik ve gurur duygularının korkunç sonucunda bana öğretilen şeref, adalet, hizmet ve adanmışlık erdemlerini anlayabilmek. Lucid rüyalar aracılığıyla bize gelen mesajları anlayabilirsek onları öğrenmiş olup hayatımıza yansıtmış oluruz. Iskaladığımızda ise başka insanların enkarnasyonlarına ait olan hücre ve onların kümelerinden bize gelen bu hikayelerin geçmiş yaşamlarımızla ilgili olduğuna inanırız ve egomuz (etki için rekabet eden birçok Ben’imiz) üzerimizdeki etkiyi kaybetmemek adına bizi kaynaktan koparmak için olasılıkları elden kaçırmaz. ‘İçimizdeki öğretmeni’ keşfedip onun zengin deneyimlerinden faydalanabilirsek kendimizi şanslı sayabiliriz; onun yardımı ile özgür olmayı ve kendi benliğimizi ortaya çıkarmayı öğrenebiliriz.

    ‘Anıt mezarındaki öğretmen’ rüya dizisi tam da bunu anlatıyor: iyi ve kötü, gerçek benliğimizi geliştirmemize ve gezegenimizin ile geniş evrenimizin bakımına katkıda bulunmamıza yardımcı olan zengin bir bilgi kaynağına ulaşabiliriz. ‘Öğrenci hazır olunca, öğretmen gelir’ bu fenomene işaret eden bilinen bir sözdür ve ‘akaşik arşivler’ aynı şeyi ifade eder.

    Diğer, hala devam eden rüya deneyimlerim ise bilincimin birçok seviyesindeki iç bağlantılarını, evren ve birçok katmanları ile etkileşimini ele alıyor. ‘İhtiyacımız olan her şey içimizdedir’ anlayışına katkısı azdır. Onlar daha çok rüyanın içsel durumunda var olan etkileşimli kapılar aracılığıyla gelişirken bize sunulan başka katmanlarla ve boyutlarla karşılaşmaların meyveleridir.

    Sonuç olarak bahsettiğim geçmiş yaşamların bana ait olduğundan şüpheliyim. Düşen bir melek veya Çinli bir savaşçı veya Orta Asya’da bulunan gizli bir şeyhin mürşidi olduğumdan şüphe duyuyorum. Ancak bunu itiraf etmek, doğumumdan beri ailemin bana gösterdiği sevgiyi ve ilgiyi ortadan kaldırmaz. Aynı zamanda evrenin bana hediye ettiği ve bedenimin her bir parçasında tezahür eden hücreleri ile kümeleri, karanlık ve beyaz maddenin her daim değişen mizaçları benden alıp götürmez, hatta onlar kendi aralarında anlaşarak bana kim olmak istediğimi seçme özgürlüğü verir. Hepimiz bu denli sevginin titreşimli tanıklarıyız (http://greenmanscreations.com/2011/03/26/immortality-recovered-by-the-restoration-of-the-body-of-glory/).

    Bu harikulade olanağı boşa harcamayalım ve eski deneyimleri içinde barındıran bu ortak havuzdan öğrenelim. Söz konusu ortaklık bizi altın bir zincirin yaşayan parçaları yapıyor ve bizi merhametli Tanrımıza geri götürüyor!

    * İngilizce kaynak metinde yer alan resimlerin ilki Louis Cattiaux’a ait, diğerleri Bo Yin Ra.

  3. İ. Lale Eral says:

    Found my answers to a long chain of thoughts, contamplation about the specific matter, thanks alot. You aswered my questions which was almost at its last step of uncover and fits exactly to the accumulated thought achieved by this time. Cluster of astral cells was the key to solve the whole bunch whereas i was trying to solve it at a higher level; clusters of somewhat same evolution level families???, groups. Great!!!!! Thanks a lot…..

  4. Pingback: From The Accident of Dystopia to the Restoration of our Humanity / Distopya Kazasından İnsanlığımızın Yeniden Yapılandırılmasına |

  5. Pingback: bülbül-i nalan |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s