Chapter 5 – First Steps Towards the Spiritual Path / 5.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar

'The Seed, The Tree and the Forest'

‘The Seed, the Tree and the Forest’

 [Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Of effort: Definition of the psycho-intellectual.

Of the law of swaying (continuation):

EVOLUTION IN RECTITUDE: Straight-forwardness, courage, humility, obedience.

EVOLUTION IN PLASTICITY: Suppleness, mindedness, mercifulness, kindness, tolerance.

INDIVIDUALIZATION: Formation of our being.

IMPERSONALIZATION: To put our being to the service of what is higher than us.

* * *

We know the benefit to forge one’s beautiful individuality, to transform oneself and to grow in order to become in its fullest a true psycho-intellectual.

Psycho-intellectual means: As much developed in the soul and the psychic senses as in the intelligence, as much virtuous as rational and scientific, as much enthusiastic as logical, etc…

The psycho-intellectual is this very cell of the new collective and refined humanity that we have spoken about in the preceding chapter. Let’s admire, by the way, the straight nuance of this Cosmic philosophy which is truly the mid and balanced path. Therefore the word psycho-intellectual is a splendid application in its consequences of the law of swaying because it express continuously this evolution towards we must strive, in psychism as well in intelligence, in development of the soul as well as of the mind, etc.

This psycho-intellectual evolution indicates a double effort, to be done simultaneously, and this is here the opportunity to show how much all perfecting must be dual, in the harmonization of the opposites, so not to make the balance lean too much on one side or the other.

For instance, the Cosmic Philosophy says: “Evolution is in rectitude” and it adds “and also in plasticity”.

It says also:  “We must individualize” and it adds “and we must also impersonalize”, etc.

Let’s review these terms:

Evolution in rectitude is a constant effort towards this straight-fullness, towards justice, towards the narrow path of wisdom; it is this effort that we are speaking today, to forge our being upon a noble base, in chiseling it, in increasing more and more what we see as desirable to acquire, by working on ourselves, by the study of knowledge, by sciences, arts, etc., by actions more and more beautiful.

To grow, we must love effort. Nothing great without effort, nothing great without work, nothing great without discipline.

How many beings, richly endowed and very intelligent who, by laziness, by neglect, by imprecision, don’t cultivate their gifts and see towering above them all those who, with lesser capacities, knew how to make the unceasing effort to grow, so to become!

This evolution in rectitude demands, not only the straight-fullness and courage that ensure perseverance of the effort, but also humility. Because, indeed, without this humility, how to see what is missing, all that we have to transform, how to accept (without at once seeking bad reasons to try to justify oneself) rebuke and good advices?

The proud like to influence their entourage, not to make them grow towards a higher impersonal light, to dazzle them by their own personality.

And they are, so to say, un-transformable; they cannot intensively and fully progress, because a part of their being is fixed with the admiration they have of themselves.

Many proud take humble poses, not only towards others but also, at certain time in their own conscience and because of that, few admit being proud.

But, true humility has no relationship with this sentimental mix of vanity and interior fixity; true humility is the one of intelligence, which always wants to expand but always strives to reflect the impersonal divine light.

Therefore, as proclaims this magnificent saying of the past: ‘Small individualities praise the great individualities, and the great ones praise what is cosmic’ (universal).

Splendid teaching! Too rarely put into practice in our unbalanced time, where some fall into an extreme individualism and some through simplistic social doctrines tend to annihilate the admirable collective force of individuality, when well regulated. That is to say, that the first, too individualistic, deny the necessity of forming groups, forgetting that ‘union creates strength’; when the others, neglecting this nonetheless simple idea that collectivity is composed of participating individuals, risk to annihilating the strength of this collectivity in forgetting the individuals; for instance, socially speaking, we will create a tax that meant to make the happiness of the masses, but inflicts discomfort and suffering to everybody, individually. We must never forget that society, in general, is composed of individuals, in particular.

Evolution in plasticity, which the Cosmic Philosophy speaks of, is like this opposite pole of this evolution in rectitude: The latter is effort, straight-fullness, severity towards our selves, obedience, work, humility, perseverance, etc.

Plasticity is the suppleness that is for rectitude like oil in the working of a machine, it is the faculty of adaptation, of transformation following the movement, the environment, the circumstances and it tells to the evolving being: ‘Don’t reject anything far from you from what is part of your being, don’t cut, don’t brake anything, only transform.’

We must learn to not fix anything and not narrowly limit ourselves because of a principle, even if it seems excellent. We must always discriminate our thoughts through the screen of reason, remembering that light is progressive and that the one we possess today is just the shadow of the own we will conquer tomorrow.

All our life we must stay supple and agile in our mind like the young child is supple and agile with his body limbs. The gymnastic of intelligence is useful to increase intelligence, like the gymnastic of the body is beneficial to the body.

And while evolving on this stable base and in the correct direction of straight-fullness we must learn to become neither narrow nor uncompromising, neither an ascetic nor a stubborn, we must learn to acquire everything everywhere that can be acquired. Also nothing limits the broadening of the heart and reason.

The best example of plasticity that nature is giving to us is that which of water, that takes the shape of the vase where we pour it, that penetrates the earth able to swallow it and that always knows how to find its level back.

This is why the Cosmic Philosophy often calls ‘plasticities’ some length of rarified matter, similar to water.

This is why the order of Plasticity was giving baptism of the water.

This is why one of the great initiates of the order of ‘Withdrawn of the Plasticity’ was known under the name of Moses, or ‘Withdrawn from the Waters.’

But water that takes the shape of its container has no stable shape by itself and is like the symbol of the substance that the spirit seeks to individualize.

And this brings us to speak of the individualization we spoke before.

To individualize ourselves, it is becoming an organized intelligence, clearly formed, it is forging our being through thought, effort, and action, as we have already explained when talking about evolution in rectitude.

To individualize ourselves, it is growing in becoming the reflect of a high idea, like the cloth of this high idea, like being ONE with it, because thought is the supreme reality, because thought alone is immortal.

We must unite with the most beautiful thoughts; the most elevated, and in order to unite to them, let’s live them in practicing them in our mind and in our deeds, reflecting them in our aura and in our life. Thus, we will incarnate this beautiful saying of Spinoza: ‘To live in the Eternal in eternal thoughts.’

And this is why individualization is not the contrary of impersonality, as it may seem at a first glance. And this is why the Cosmic Philosophy is right to say: ‘we need to individualize’ and is right to add ’and to impersonalize.’

Because one can help the other and not diminish it. To individualize, it is being. To impersonalize, it is to put this being in the service of the highest idea.

Indeed, he who graced to be a strong individuality just tastes his being and does not seek to unite his efforts with other efforts; this one is stopping the expansion of his work and even limits his very own progression. Because, if on one hand ‘Union creates strength’, on the other hand, there is much more to learn about the deep realities of life in working with other human beings for human beings and about human beings, than in isolating ourselves in an exaggerated individualism:

Life is based on exchange, and nothing is as fertile in teaching and in knowledge as life.

So, where is life and knowledge the most concentrated if it is not within humanity itself?

On the temple of Delphi, this beautiful saying was inscribed for many centuries: ‘Know yourself’ as the very base and the summary of Initiation.

Of the knowledge of oneself derives the knowledge of the world. But how to know oneself rightfully?

Let’s remind us here about Confucius words: ‘In knowing oneself we learn how to know others; and in knowing others, we learn how to know one self.’

It is obvious that man is a collective being, that is to say created to live in society. And he who isolates himself is separating himself of the strength of the universal world, and will dry out, like the branch that is cut from the tree cannot live.

But today, this collective life of modern civilizations and societies is similar to a rich chaos without order, without hierarchies, without discipline and even without love, without fraternity, without union because real love is in real union, and real union is of the union of intelligences and hearts.

The Cosmic Movement seeks to form a small world in order within the world in disorder, a balanced collective kernel that later can be like a seed of order for all the masses.

Impersonality consists to take for every individuality its place and role in order among the other workers, the very role that we are truly entitled due to our being qualities and not the role and place we would like, either out of ambition, or taste, or any other personal reasons.

Individualization lets our being to be able through its manifested talents to sustain his role, like a good musician is able to brilliantly and consciously find his place within the orchestra.

Impersonality accepts to take this humble part within a greater whole and under the direction of the orchestra leader to let it fulfill its role, through the manifestation of our personal capacities, sometime playing some solos, sometime within the orchestra, only seeking the collective success.

When men will understand that they must converge their efforts so to bring value and while evolving their being to its maximum possibilities, they must unite on solid bases to work together and harmoniously to the world progress, how much our life will change!

How wonderful an orchestra is the one that a spiritual group gathers under the banner of those who know better: ‘praising the higher individualities, themselves praising what is cosmic!’

Then truly, this will be the realization of this old prophecy: ‘no eye has seen, no ear has heard the splendor of what can be manifested.’

Chapter 6/6.Bölüm 

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Chapter 5 – First Steps Towards the Spiritual Path / 5.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar

  1. Çaba hakkında – Psiko-entelektüelin tanımı.

    Dengeleme kanunu hakkında (devamı):

    DOĞRUCULUKTA İLERLEME: doğruculuk, cesaret, tevazu, itaat.

    ESNEKLİKTE İLERLEME: esneklik, fikirlilik, merhametlilik, iyilik, hoşgörü.

    BİREYSELLEŞME: Varlığımızın oluşturulması.

    KİŞİLER ÜSTÜ HİZMET: Varlığımızı bizden daha büyük olan bir şeyin hizmetine sunmak.

    * * *

    Güzel bireyselliğimizi oluşturmanın, kendimizi dönüştürmenin ve tam tamına gerçek bir psiko-entelektüel olma yönünde gelişmenin yararını biliriz.

    Psiko-entelektüel olmak şu demek: Zekada olduğu kadar ruhta ve psişik duyularda gelişmiş olmak, rasyonel ve bilimsel kadar erdemli olmak, mantıklı kadar hevesli olmak, vs…

    Psiko-entelektüel bir önceki bölümde ele aldığımız yeni kolektif, rafine insanlığın hücresinin ta kendisidir. Bu arada gerçekten dengeli bir orta yol olan Kozmik felsefesinin ince farkını takdir edelim. Bu nedenle psiko-entelektüel kavramı, sonuçları bakımından dengeleme kanununun olağanüstü bir uygulamasıdır. Çünkü o, hem psikolojide hem zekada, hem ruhta hem zihinde, vs. hedeflediğimiz evrimi ifade eder.

    Söz konusu psiko-entelektüel evrim, aynı anda gösterilmesi gereken çift bir çabaya işaret eder. Fırsat gelmişken tüm mükemmelleştirmenin ikili olması, zıtlıkların uyum sağlaması gerektiğini ifade edelim. Böylece kurulan denge tek taraflı olmaz.

    Örneğin Kozmik Felsefe der ki: “Evrim doğruculuktadır” ve ilave eder “ve esneklikte”.

    Ayrıca şunu ifade eder: “Bireyselleşmeliyiz” ve ekler “ayrıca kişiler üstü hizmet sunmalıyız”, vs.

    Bu şartları gözden geçirelim:

    Doğruculukta evrim, doğruculuğa, adalete, bilgeliğin dar yoluna karşı sarf edilen daimi bir çabadır. Bugün konuştuğumuz çaba, varlığımızı asil bir temelin üzerine oturtmanın çabasıdır. Bunun yolu onu yontmaktan, arzu edileni gitgide arttırmaktan, üzerimizde çalışmaktan, bilgiyi, bilimi ve sanatı incelemekten, gitgide daha da güzel eylemlere imza atmaktan, vs. geçer.

    Gelişmek için çabayı sevmeliyiz. Çaba, çalışma ve disiplin olmaksızın büyük bir şey ortaya çıkmaz.

    Zengin donatılmış ve çok zeki olan birçok varlık, tembellik, ihmal, belirsizlikten ötürü kendilerine bahşedilen erdemleri geliştirmez ve, ol’mak için, daha az kapasitelere sahip olmalarına rağmen kesintisiz çaba göstermeyi bilenlerin üzerinde yükseldiğini görür!

    Doğruculuktaki bu evrim, çabanın sebatini sağlayan doğruluğun ve cesaretin yanı sıra tevazuyu da talep ediyor. Gerçekten de tevazu sahibi olmadan, neyin eksik olduğunu, dönüştürmemiz gerekeni nasıl görebiliriz? Sitemleri ve yarar sağlayacak tavsiyeleri (kendimizi savunmak için hemen kötü nedenler bulmaya çalışmadan) nasıl kabul edebiliriz?

    Gururlu kişiler, etrafını etkilemeyi, kendi kişilikleriyla büyülemeyi sever. Böylece, onların daha yüksek kişiler üstü hizmet veren bir ışığa doğru gelişmesini engeller.

    Onlar dönüştürülemez, yoğun ve tam anlamıyla gelişemez. Varlıkların bir parçası, kendilerine karşı duydukları hayranlık ile sabitlenmiştir.

    Gururlu olan birçok kişi, sadece başkalarına karşı değil, aynı zamanda belirli bir zamanda kendi bilincinde de mütevazı tutumlar sergiler. Bu yüzden az kişi, gururlu olduğunu itiraf eder.

    Ancak gerçek tevazunun, kibirin ve o içsel sabitliğin yarattığı bu duygusal karmaşayla bir ilişkisi yoktur. Gerçek tevazu, her daim genişlemek isteyen, aynı zamanda sürekli olarak kişiler üstü hizmet sunan kutsal ışığı yansıtmaya gayret eden zekaya aittir.

    Geçmişten gelen bu muhteşem atasözün ifade ettiği gibi: ‘Küçük bireyler büyük bireyleri över, büyük olanlar ise kozmik (evrensel) olanı’.

    Bazıların aşırı bir bireysellik sergilediği, bazıların ise basit sosyal doktrinler yüzünden bireyselliğin – iyi ayarlandığında – hayranlık uyandıran kolektif gücünü yok etmeye meyilli olduğu bu dengesiz zamanda çok nadir yürürlüğe konulan muhteşem öğreti! Fazlasıyla bireysel olan kişiler, ‘birliğin güç yarattığını’ unuttuğundan grup oluşturmanın ihtiyacını reddeder. Diğerleri ise topluluğun katılımcı bireylerden oluştuğu o basit fikri ihmal eder, bireyleri unutur ve böylece bu topluluğun gücünü tehlikeye atar. Örneğin, sosyal açıdan bakarsak, kitleleri mutlu edecek ancak herkese, bireylere rahatsızlık ve ızdırap verecek bir vergi yaratacağız. Toplumun bireylerden oluştuğunu hiçbir zaman unutmamalıyız.

    Kozmik Felsefe’nin bahsettiği esneklikte evrim, doğruculuktaki evrimin zıt kutbu gibidir: Sonuncusu çaba, doğruculuk, kendimize karşı sertlik, itaat, çalışma, tevazu, sebattır, vs.

    Esneklik, kıvraklıktır. Doğruculuk için bir makinenin çalışması için gerekli olan yağ gibidir. Esneklik, hareketi, çevreyi, koşulları takip ederek adapte olabilme, dönüşebilme becerisidir. Gelişen varlığa şöyle der: ‘Senden uzak olanı, varlığının bir parçası olanı reddetme. Hiçbir şeyi kesme, kırma, sadece dönüştür.’

    Hiçbir şeyi sabitlememeyi ve kulağa hoş gelse bile bir ilkeden dolayı kendimizi sınırlamamaya öğrenmeliyiz. Işığın kademeli olduğunu ve bugün sahip olduğumuz ışığın yarın fethedeceğimiz ışığımızın sadece gölgesi olduğunu hatırlayarak, düşüncelerimizi her zaman mantığın eleğinden geçirerek ayrıştırmalıyız.

    Hayatımız boyunca zihnimizde esnek ve çevik kalmalıyız, vücut uzuvlarıyla esnek ve çevik olan genç çocuk gibi. Bedenin jimnastiği bedene iyi geldiği gibi, zekanın jimnastiği de zekayı artırmak için yararlıdır.

    Bu sağlam temel üzerinde ve doğruculuk yönünde gelişirken ne dar kafalı ne de uzlaşmaz, ne elimizi eteğimizi dünyanın nimetlerinden çekmeyi ne de inatçı olmayı öğrenmeliyiz. Elde edilebilecek her şeyi her yerde elde etmeyi öğrenmeliyiz. Aynı zamanda hiçbir şey kalbin ve mantığın genişlemesini kısıtlamaz.

    Esnekliğin en iyi örneği doğanın bize verdiği suyun esnekliğidir. Su içine döktüğümüz vazonun şeklini alır, onu yutabilen toprağa nüfuz eder ve her zaman kendi seviyesine nasıl döneceğini bilir.

    Bu yüzden Kozmik Felsefe, ‘esneklikleri’ suya benzeterek sıklıkla incelmiş maddenin uzunluğu olarak adlandırır.

    Bu yüzden Esneklik cemiyeti su ile vaftiz ediyordu.

    Bu yüzden ‘Esneklikten Çekilmiş’ cemiyetinin büyük üstatlarından biri Musa veya ‘Sulardan Çekilmiş’ olarak biliniyordu.

    Ancak içine boşaltıldığı kabın şeklini alan suyun kendi sabit şekli yoktur ve daha çok ruhun bireyselleştirmek istediği özün sembolü gibidir.

    Bu bizi daha önce ele aldığımız bireyselleşme konusuna götürür.

    Kendimizi bireyselleştirmek, organize edilmiş bir zekaya dönüşmek demektir. Varlığımıza düşünce, çaba ve eylem ile biçim vermektir. Buna daha önce doğruculuktaki evrim ele alınırken değinilmişti.

    Kendimizi bireyselleştirmek, büyük bir fikrin yansıması olmak için gelişmek demektir. Bu büyük fikrin kumaşı gibi, onunla BİR olmaktır. Çünkü düşünce yüce gerçekliktir. Çünkü sadece düşünce ölümsüzdür.

    En güzel, en yüce fikirlerle birleşmeliyiz. Onlarla birleşebilmek için onları zihnimizde ve eylemlerimizde uygulayarak yaşayalım, onları auramızda ve hayatımızda yansıtalım. Böylece Spinoza’nın bu güzel söylemini somutlaştırmış olacağız: ‘Sonsuz düşüncelerde Sonsuzlukta yaşamak.’

    Bu yüzden ilk bakışta gözüktüğü gibi bireyselleşme, kişiler üstü hizmete ters düşen birşey değildir. Bu yüzden Kozmik Felsefe’nin, ‘bireyselleşmeye ihtiyacımız var’ demesi, ‘ve kişiler üstü hizmet sunmaya’ ifadesini eklemesi doğrudur.

    Çünkü biri diğerine küçültmeden yardım edebilir. Bireyselleşmek, varlıktır. Kişiler üstü hizmet sunmak, bu varlık olarak en yüksek fikrin hizmetinde olmaktır.

    Gerçekten güçlü bir bireysellikle bahşedilen biri sadece varlığının tadına bakar ve kendi çabalarını başka çabalarla birleştirmeye gayret etmez. Bu da kendi çalışmasının genişlemesini durdurur, hatta kendi gelişimini sınırlar. Eğer ‘birlik güç yaratıyor’ ise kendimizi abartılmış bir bireysellikle izole etmek yerine başka insanlarla, insanlar için, insanlarla ilgili çalışarak hayatın derin gerçekleri hakkında daha fazla şey öğrenebiliriz:

    Hayat paylaşım üzerine kurulu olup, hiçbir şey öğretim ve bilgi bakımından hayat kadar bereketli değildir.

    İnsanlığın ta kendisinde değilse, hayat ve bilgi en çok nerede yoğunlaşır?

    Delfi tapınağında yüzyıllardır bu güzel özdeyiş yazılıdır: ‘Kendini bil’. Bu inisiyasyonun temeli olup, onu özetler.

    Kendimizi bilmek dünyayı bilmeyi beraberinde getirir. Ancak kendimizi nasıl doğru bir şekilde bilebiliriz?

    Burada Konfüçyüs’ün sözlerini hatırlayalım: ‘Kendimizi bilerek başkalarını nasıl bilmemiz gerektiğini öğreniriz ve başkalarını bilerek kendimizi nasıl bilmemiz gerektiğini.’

    İnsanın kolektif bir varlık olduğu, toplumda yaşamak için yaratıldığı aşikardır. Kendini soyutlayan, kendisini evrensel dünyanın gücünden ayırır ve kurur. Aynı ağaçtan kesilen dalın artık yaşayamadığı gibi.

    Ancak günümüzde çağdaş medeniyetlerin ve toplumların bu kolektif hayatı düzensiz, zengin bir kaosa benzer. Bu kaosta hiyerarşi, disiplin, hatta sevgi, kardeşlik ve birlik yoktur. Gerçek sevgi, gerçek birliktedir. Gerçek birlik, zekaların ve kalplerin birliğidir.

    Kozmik Hareket düzensiz dünyada küçük, düzenli bir dünya kurmak ister. Dengeli olan, ileride tüm kitleler için düzenin tohumu olabilecek, kolektif bir çekirdek.

    Kişiler üstü hizmet, her bir bireyin diğer işçilerin arasında kendi yerini ve rolünü almakla oluşur. Bu yer ve rol, varlığımızın niteliklerinden ötürü bize verilmiş olandır. Hırsımızdan, zevkimizden veya başka kişisel nedenlerden dolayı arzuladığımız yer ve rol değildir.

    Bireyselleşme, ortaya çıkan yetenekleriyle varlığımıza rolünü sürdürmeye izin verir. Işıl ışıl ve bilinçli bir şekilde orkestrada kendi yerini bulan iyi bir müzisyen gibi.

    Kişiler üstü hizmet, bu mütevazi parçayı daha büyük bir resimde görmeyi kabul eder, kişisel kapasitelerimizin açığa çıkmasıyla bu parçanın orkestra şefinin yönetiminde kendi rolünü yerine getirmesine izin verir. Bazen sololar çalarız, bazen ise sadece kolektif başarıyı arzularız.

    İnsanlar değer yaratmak için çabalarını birleştirmeleri, azami olanakları doğrultusunda varlıklarını geliştirirken birlikte dünyanın gelişimi için uyumlu bir şekilde çalışmak üzere sağlam bir temel üzerinde birleşmeleri gerektiğini anladıklarında, hayatımız ne kadar değişecek!

    Daha iyi bilenlerin bayrağının altında toplanan spritüel grup, harika bir orkestradır: ‘Daha yüce kişilikleri övmek, kozmik olanı övmektir’!

    O zaman gerçekten bu eski kehanet gerçekleşecektir: ‘Tezahür edilebilecek ihtişamı, hiçbir göz görmedi, hiçbir kulak duymadı.’

  2. Pingback: Chapter 4 – First Steps Towards the Spiritual Path / 4.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s