From the Cosmic Tradition Archives: ‘On Education’ – Part 1 / Kozmik Geleneğinin Arşivlerinden: ‘Eğitim Hakkında’ – 1.Bölüm

Drexel-De Aeternitate-1634

Drexel-De Aeternitate-1634. – ‘Sapiens Dominabitur Astris’.

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Chronicles of Kelaouchi concerning the preservation and the well- being of the nervo-physical degree of the physical state, transmitted to him by Shoofoo on his return from Aoual’s domain.

Part 1: Kelaouchi’s Report

After having  demonstrated the value of the degree of mentality, not only during the existence of  man/woman during which all of the states are united but also after their separation, I note here certain means to sustain it while they are in the body, and to preserve it as envelop of the nervous state after separation.

The value of mentality during the union of all the states is obvious for everybody. Its value after separation lies in that it is a natural and direct intermediary between the psychical degree of the physical state and the denser external degree of the nervous state. He who knows how to preserve that mentality and who possess that knowledge and that necessary strength can evoque those that the being has been separated. In the union of the wills of the evocator and the evocated it is possible to resuscitate the one who seemed dead. I have proven in practicality the truth of this resurrection of the body; I regard this knowledge and the strength to realize it, as the perfection of the art and science of esoterism.

The old saying stands still: ‘Better prevent than heal’. To prevent or rather differ the longest possible separation is better than resuscitate; except the case of those who being reunited are, unless violence or accident, immortal due to the strengths the restaurator has infused in their being and that forms with their own strengths a kind of duality.

By the way, the preservation of the degrees of being after disunion belongs only to a little minority.

The preservation of a healthy mentality in a sane body is the first duty of every man/woman. To achieve it we must mainly consider education, necessary to the balance of any individual being born into this world.

Education is the development of the individual being. To develop is not to transplant or add, but lead towards perfection all the capacities and the abilities. The child must follow his vocation, for his greatest satisfaction and for the profit of others. He must accomplish what is in affinity with his nature, his reason and his will. The being thereby educated can also have secondary occupations of a lesser interest, but the work for which he has the most affinity, and thanks to the education he received, he is able to master, will be his life purpose and the dynamic of his life. It will be the center of his Self, of which the cultivation will provide the dynamic strength. We are ought to teach to every child the great value of his/her Self, so that he/she can usefully fulfill his/her role in life. There is no redundancy in nature, even with the stationary beings; even less with the non-stationary beings, and there is much variety with humans!

Everybody plays a role in his/hers life’s own drama; but there are in our entourage other beings who hold roles that we cannot hold ourselves, and in turn we will hold secondary roles in the life of others. In virtue of this harmonious mutuality, each person is cosmic and related to others, each spreading from his/hers center ramifications towards others, and receiving what others are projecting. To fulfill the main role in our own life, and play secondary roles in other people’s lives, all to the maximum of our capacities, that is everybody’s duty. This is the true solidarity.

The child must understand that he/she shouldn’t expect anything other than his/her own efforts. It will avoid him/her many disappointments and pains. The unhealthy and noxious education that lead man/woman to believe that any supernatural, unforeseen and mysterious event will come to his/her rescue in time of need, puts him/her at the mercy of  all hazard and all circumstances and will deprive him/her of his/hers  dignity and strength. He/she who understands, once and for all, that in order to achieve his/her goal, he/she ought to count only upon him/herself, will do everything possible to prepare his/her success in the battle of life. This noble confidence in him/herself will not prevent him/her to receive with gratitude everything that come to him/her and improve his/her lot; at the same time accepting the good that may come from man/woman of good will, he/she is conscious that not only can he/she stand firmly on his/her feet, but also giving hands to his/her kind that are in need.

The entourage of a child must be such that he/she can open his intelligence to the Ideal, to the joy that will bring him/her the contemplation of beauty and good. He/she must first of all have the veneration of intelligence which is immortal and understand the value of the knowledge that alone can bring the emancipation of Humanity: ‘To who possess knowledge possess victory.’

These dispositions will lead far within the perfecting and the preservation of health and mental vigor at the physical, nervous and nervo-physical level. In order to put into practice this universal education, we must understand that the origin (father/mother) of every human being is responsible of his/her well-being, in what involves heredity and environment. It is his/her strict duty to provide the child with everything that can contribute to the development of his/her degrees of mental, psychical, nervous and nervo-physical being. The state and its government are also responsible of the well-being of every child born in its jurisdiction. When the parents don’t have the knowledge or the means, or the will to provide their child what is necessary for his/her development, it is then the duty of the state as he is by right the father of the people.

Every child must understand that he/she is a constituent of the temple of the Divine Dweller and that the only fitting tribute to be expressed is the perfecting of his formation. He must understand that his/her capacities, even though as humble  they may seem, are enough for the role he/she will fulfill in his/her life, and in implanting or letting implant inside of him/her unnatural conceptions,  he/she disfigure the Self and will weaken. In subduing his individuality, in annihilating it, he violates the law of charity, in which the highest part is Justice; he troubles the Order and Balance.

He who develops his/her own capacities, aptitudes adds to the capacities and aptitudes of the collective man/woman that is in connection with the universal intelligence.

On the contrary, he who disfigure his/her individuality in implanting a foreign and external personality or a hostile conception to his/her nature diminishes the relationship between man/woman and that intelligence.

Man/Woman, even of the most humble origin, develops the best he/she can by his/her own efforts and preserving his self, contributes to the collective good. On the opposite, a man/woman, even the most fortunate, that only thrives by stealing from his kind his/her pathotic, spiritual, intellectual or vital strength is a parasite, a true obstacle to the general well-being.

The one, who by ignorance, greed or superstition, fear or human respect, sacrifices his mental, psychical, nervous and nervo-physical strengths to the service of a being other than man/woman degrades, not only his/her own being, but his own formator of whom he received Love, Life and light and the divine and impersonal dweller of whom he/she is the living temple.

Forced instruction is incompatible with education.

If we would force a child to breathe gazes where oxygen would be excluded, if we would bond his limbs in order to hinder the blood circulation and his/her movements, these acts would be considered as criminal, to the highest degree. However, we do not pay attention, we smile or even approve when the mentality or sensibility of millions of human beings are exposed to expired or impure intellectual or social gazes, prepared by the routine, the habit, of forced instruction or of the tyranny of beliefs, customs and conventions instead of receiving the natural air, essential to the development of the Self.

By forced instruction, the degrees of mental, psychical, nervous and nervo-physical being are continuously excited, narcotized or comatosed.

Towards Part 2 / Part 3


Source: Cosmic Tradition, Part II, Chapter XXXI

Original French:

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to From the Cosmic Tradition Archives: ‘On Education’ – Part 1 / Kozmik Geleneğinin Arşivlerinden: ‘Eğitim Hakkında’ – 1.Bölüm

  1. Kozmik Geleneğinin Arşivlerinden: ‘Eğitim Hakkında’

    Kelaouchi’nin fiziksel katmanın sinirsel-fiziksel (nervo-physical) seviyesinin korunması ve saadeti (well-being) üzerindeki kronikleri. Söz konusu bilgi ona Aoual’un alanından dönen Shoofoo tarafından aktarılmıştır.

    1.Bölüm: Kelaouchi’nin Raporu

    Sadece tüm hallerin bir olduğu erkek/kadının varoluşu süresince değil, aynı zamanda ayrılmalarından (ç.n. ölüm) sonra da önem teşkil eden zihnin seviyesini açıkladıktan sonra onu sürdürmek üzere bazı araçlara dikkat çekiyorum. Bu, hem hallerin bedende var olduğu sürece hem de ayrılık sonrası onun sinirsel katmanın kılıfı olarak korunması için elzemdir.

    Tüm hallerin birleşmesi esnasında zihnin teşkil ettiği önem herkes için aşikârdır. Ayrılmadan (ç.n. ölüm) sonraki önemi ise fiziksel halin psişik seviyesiyle sinirsel halin daha yoğun olan dış seviyesinin arasındaki doğal ve dolaysız aracı olmasından kaynaklanır. Bu zihnin nasıl korunması gerektiğini bilen, ilgili bilgiye ve gerekli olan güce sahip olan kimse varlığı ayrılmış olan kimselerle iletişim kurabilir. İletişimi kuranın ve iletişimin kurulduğu kimselerin iradelerinin birleşmesiyle ölü olarak gözükenin yaşama döndürülmesi mümkündür. Bedenin bu dirilişinin uygulanabilir gerçeğini ispat ettim; bilgiyi ve onu hayata geçirme gücünü, ezoterizmin sanatı ve biliminin kusursuzluğu olarak görüyorum.

    Eski deyiş hala geçerlidir: ‘İyileştirmektense önle.’ Önlemek veya ayrılmayı mümkün olduğunca geciktirmek, diriltmekten iyidir; yenileyicinin varoluşlarına akıttığı güçlerden dolayı, şiddet veya kaza olmadığı sürece, ölümsüz olanlar burada hariç tutulur. Çünkü elde ettikleri güçleriyle kendi güçleri bir araya gelince bir nevi dualite ortaya çıkar.

    Bu arada ayrılmadan sonra varoluş seviyelerinin korunması sadece küçük bir azınlığa aittir.

    Sağlam bir bedende sağlıklı bir zihnin korunması her bir erkeğin/kadının ilk görevidir. Buna erişebilmemiz için dünyaya gelen her bir bireyin dengesi için ilk başta gerekli olan eğitimi düşünmeliyiz.

    Eğitim bireysel varlığın gelişimidir. Geliştirmek, nakletmek veya eklemek değildir, ancak tüm kabiliyet ve yeteneklerin kusursuzlaştırılmasına rehberlik etmektir. Çocuk hem kendi memnuniyetini üst düzeye çıkartabilmesi, hem de başkalarına yarar sağlayabilmesi için çağrısını takip etmelidir. Kendi doğası, mantığı ve iradesiyle benzeşenleri yerine getirmelidir. Böylece eğitilmiş varlığın daha az önem teşkil eden ikincil uğraşları olabilir. Ancak kendine en yakın hissettiği ve aldığı eğitimden dolayı kolayca üstesinden gelebileceği uğraş, hayatının amacını ve dinamiğini teşkil edecektir. Söz konusu iş, yetiştirmenin dinamik gücünü sunan Özünün merkezini oluşturacaktır.

    Yaşamdaki rolünü yararlı bir şekilde yerine getirebilmesi için her çocuğa kendi Özünün yüce değerini öğretmeliyiz. Doğada fazlalık yoktur, sabit varlıklarda da mevcut değildir, hatta sabit olmayan varlıklarda daha azdır, insanlarda ise birçok çeşitlilik vardır!

    Herkes kendi yaşamındaki dramında bir rol oynar; ancak çevremizde kendi başımıza üstlenemeyeceğimiz rolleri oynayan başka varlıklar var olup, karşılığında biz de başkalarının hayatında ikincil roller üstleniriz. Bu uyumlu mukabelenin erdemi ışığında her bir kişi kozmik olup, başkalarına bağlıdır. Kendi merkezlerinden başkalarına yansımalar gönderir ve başkalarının yansıttıklarını karşılar. Kabiliyetlerimizin azami derecesinde kendi hayatımızdaki ana rolü yerine getirmek ve başka insanların hayatlarında ikincil rolleri oynamak hepimizin görevidir. Bu gerçek dayanışmadır.

    Çocuk kendi çabaların dışında başka bir şeyin beklentisi içine girmemesi gerektiğini anlamalıdır. Bu onu hayal kırıklıkları ve acılardan uzak tutar. Erkeğin/kadının ihtiyaç duyduğu zaman herhangi bir doğaüstü, öngörülmeyen ve esrarengiz olayın onu kurtarabileceğine inanmasına neden olan sağlıksız ve tehlikeli eğitim, onu tüm tehlikenin ve tüm koşulların insafına bırakır, haysiyetinden ve gücünden alıkoyar. Hedefine ulaşabilmesi için sadece kendine güvenmesi gerektiğini anlayan kimse, yaşam savaşındaki başarısını hazırlamak için mümkün olan her şeyi yapar. İçindeki bu asil güven onu dışarıdan gelip de koşulunu iyileştirecek olanı şükranlıkla kabul etmesinden alıkoymaz; iyi niyetli olan bir erkekten/kadından gelen iyiliği kabul ederken aynı zamanda ayaklarıyla yere sağlam basabileceğinin, bununla birlikte ihtiyaç halinde olanlara el uzatabileceğinin de farkındadır.

    Bir çocuğun çevresi zekâsını Mükemmel Olana, sevince açmalıdır ki, güzellik ve iyilik hakkında tefekkür edebilsin. Öncelikle ölümsüz olan zekâya hürmet etmeli ve İnsanlığa özgürlüğü getirecek olan bilginin değerini anlamalıdır: ‘Bilgiye sahip olan, zafere sahiptir.’

    Bu kabiliyetler fiziksel, sinirsel ve sinirsel-fiziksel (nervo-physical) seviyedeki sağlığın ve zihinsel dinçliğin kusursuzlaşması ve korunması anlamında bizleri ileriye götürecektir. Söz konusu evrensel eğitimi hayata geçirebilmek için her bir insanın kaynağının (baba/anne) onun kalıtımı ve çevreyi barındıran saadetinden (well-being) sorumlu olduğunu anlamalıyız. Çocuğun zihinsel, psişik, sinirsel ve sinirsel-fiziksel varlığının gelişimine katkıda bulunabilecek her şeyi sağlamak kaynağın (babanın/annenin) mutlak görevidir. Devlet ve hükümeti de yetki alanında doğmuş olan her bir çocuğun saadetinden (well-being) sorumludur. Ebeveynler çocuğun gelişimi için gerekli olanı sağlamak üzere yeterince bilgiye, araçlara veya niyete sahip olmadığında, halkın babası olan devlet sorumluluğu almalıdır.

    Her çocuk Kutsal Sakinin tapınağının bir öğesi olduğunu ve ifade edilmesi gereken tek uygun hürmetin oluşumunun kusursuzlaşmasının olduğunu anlamalıdır. Her ne kadar mütevazı gözükseler de kabiliyetlerin hayatında yerine getireceği rol için yeterli olduğunu ve içine doğal olmayan fikirleri yerleştirmesinden veya bunların yerleştirilmesine izin vermesinden dolayı Özün çirkinleşeceğini, bununla birlikte zayıflayacağını anlamalıdır.

    Benliğini bastırarak, yok ederek en üst düzeyde Adalet anlamında gelen hayırseverliğin yasasına karşı gelir; Düzeni ve Dengeyi bozar.

    Kendi kabiliyetle yeteneklerini geliştirenler, evrensel zekâyla bağlantı içerisinde olan kolektif erkek/kadının kabiliyet ve yeteneklerine ekleme yapar.

    Aksine, yabancı bir kişiliği veya düşmanca bir fikri doğasına yerleştirerek benliğini çirkinleştiren kimse, erkek/kadın ve söz konusu zekâyla arasındaki ilişkiyi azaltır.

    En mütevazı erkek/kadın bile kendi çabalarıyla yapabileceğinin en iyisini geliştirir ve özünü koruyarak kolektif hayra katkı sağlar. Bunun tersine, kendi türünün patotik (ç.n.Yunanca’da Pathos – hissetmek, duyumsamak), ruhani, entelektüel veya yaşamsal gücünden çalan en şanslı erkek/kadın bile bir parazit olup, genel saadetin (well-being) önünde gerçek bir engel teşkil eder.

    Cehalet, açgözlülük, hurafe, korku veya insana olan saygısından dolayı zihinsel, psişik, sinirsel ve sinirsel-fiziksel (nervo-physical) güçlerini insan olmayan bir varlığın hizmetine feda eden kimse, sadece kendi varlığını değil, onu şekillendiren ve ona Sevgi, Hayat ile Işık veren ilahi gücü ve yaşayan tapınağını teşkil eden kutsal ve kişisellik dışı sakini de küçük düşürür.

    Zorlu talimat eğitimle bağdaşmaz.

    Eğer bir çocuğu oksijenin hariç tutulduğu gazları solumaya zorlasaydık, kan dolaşımını ve hareketlerini engellemek için uzuvlarını bağlasaydık, bu hareketler en yüksek derecede suç sayılırdı. Ancak milyonlarca insanın zihni veya duyarlılığı süresi bitmiş veya kirli entelektüel veya sosyal gazlara maruz kaldığında buna dikkat etmiyoruz, gülümsüyoruz hatta bunu onaylıyoruz. Zorlu talimatın veya inanç, adet ve sistemlerin zulmünün rutini ve alışkanlığı bize buna hazırlıyor ve bizler Özün gelişimi için önemli olan doğal havanın yerine bunları soluyoruz.

    Zorlu talimatla zihinsel, psişik, sinirsel ve sinirsel-fiziksel (nervo-physical) varlığın dereceleri sürekli olarak uyarılmış, uyuşturulmuş veya koma halindedir.

    2.Bölüm / 3.Bölüm


    Kaynak: Kozmik Gelenek, II. Bölüm, XXXI. Kısım

  2. Pingback: From the Cosmic Tradition Archives: ‘On Education’ – Part 2 / Kozmik Geleneğinin Arşivlerinden: ‘Eğitim Hakkında’ – 2.Bölüm |

  3. Pingback: From the Cosmic Tradition Archives: ‘On Education’ – Part 3 / Kozmik Geleneğinin Arşivlerinden: ‘Eğitim Hakkında’ – 3.Bölüm |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s