The Mystery Of The Willow Pattern’s Origin / Söğüt Deseni Gizeminin Kaynağı

[Türkçe çevirisi için yorum bölümüne bkz.]

 The background

‘The Willow pattern is a distinctive and elaborate chinoiserie pattern used on ceramic kitchen/housewares. It became popular at the end of the 18th century in England when, in its standard form, it was developed by English ceramic artists combining and adapting motifs inspired by fashionable hand-painted blue-and-white wares imported from China. Its creation occurred at a time when mass-production of decorative tableware, at Stoke-on-Trent and elsewhere, was already making use of engraved and printed glaze transfers, rather than hand-painting, for the application of ornament to standardized vessels (transferware). Many different Chinese-inspired landscape patterns were at first produced in this way, both on bone china or porcellanous wares, and on white earthenware or pearlware. The Willow pattern became the most popular and persistent of them, and in various permutations has remained in production to the present day. Characteristically the background color is white and the image blue, but various factories have used other colors in monochrome tints and there are Victorian versions with hand-touched polychrome coloring on simple outline transfers. ‘

The Romantic Fable

‘Once there was a wealthy Mandarin, who had a beautiful daughter (Koong-se). She had fallen in love with her father’s humble accounting assistant (Chang), angering her father. (It was inappropriate for them to marry due to their difference in social class.) He dismissed the young man and built a high fence around his house to keep the lovers apart. The Mandarin was planning for his daughter to marry a powerful Duke. The Duke arrived by boat to claim his bride, bearing a box of jewels as a gift. The wedding was to take place on the day the blossom fell from the willow tree.

On the eve of the daughter’s wedding to the Duke, the young accountant, disguised as a servant, slipped into the palace unnoticed. As the lovers escaped with the jewels, the alarm was raised. They ran over a bridge, chased by the Mandarin, whip in hand. They eventually escaped on the Duke’s ship to the safety of a secluded island, where they lived happily for years. But one day, the Duke learned of their refuge. Hungry for revenge, he sent soldiers, who captured the lovers and put them to death. The gods, moved by their plight, transformed the lovers into a pair of doves (possibly a later addition to the tale, since the birds do not appear on the earliest willow pattern plates).’



In the Wikipedia we read also : ‘In order to promote sales of Minton’s Willow pattern, various stories were invented based on the elements of the design. The most famous story usually runs as described above. The story is English in origin, and has no links to China.’


Wikipedia at ‘Willow Pattern’.



The Heaven And Earth Connection Thesis

 ‘So much for the story – but I venture to suggest it has been invented to explain the design, and is not its true origin. It may have been made up by someone entirely ignorant of its true meaning, but more probably was the explanation given to the uninitiated by the Hung brethren who circulated the design. These plates seen to have originated in South China at the end of the third quarter of the 18th century, that is to say, about the time of the rising of the Triad Society, and in the very districts in which it was strongest.  I suggest that they were like the Masonic china in England of the same period, but more subtle, and conveyed to the initiated a deeper meaning. That they became popular and were copied broadcast, being carried to England, we all know, but the facts concerning the design are significant, and the details fit in more accurately with the Triad ritual than they do with the alleged story. It is obvious that if these plates were circulated by Hung brethren in order to hearten each other during a time of persecution they would have to devise some innocuous stories to explain the design, and yet one which to the initiated would be sufficiently near to the original to remind them of obligations into which they have entered. It also seems probable that the Government officials were not hood-winked, but saw through the disguise, and made a point of destroying these plates where-ever found, and if so this would explain why a genuine Chinese original of this design has never been discovered in China, although long and diligent search has been made for it.’

The Hung Society’s Ritual Symbolism Embodied In The Pattern’s Design

‘The name ‘ Willow Pattern’ is quite intelligible if it refers to the city of Willows -Muk Yang City – the Heavenly City, but if it depends upon the existence of a solitary willow in the design, which has little to do with the story, a much better name could have been chosen. There are far more peach trees than willows in the design. The peaches are ‘Lucky fruit’ and the escape took place when the peach, and not the willow, was in bloom.

The explanation of the wall is most unconvincing, but Muk Yang City had a wall round it, and this fact is emphasized by the wall in the design (Note: to reach the city, one needs to go trough five mountain passes which represents the five senses), which runs right across the lower part of the plate.

The three figures on the bridge, are, I suggest, the three Buddhas, whose attributes are slightly disguised, or may have been misunderstood in the earlier versions, and later have been turned into a distaff, a box of jewels, and a whip. As representing the three Buddhas, their solitary state is perfectly explicable, but it is difficult to believe that any artist who was trying to illustrate a well known fairy story would resist the temptation to depict the indignant Duke rushing down the steps of the banquet hall in pursuit.

It is clear from the design that the fugitives are going on to an island, if there are moving at all, from which obviously there is no escape, and the pair of them would have been killed at once. Furthermore, in most examples there is no sign of precipitous flight. All three figures appear to be standing still and looking towards the island, and perhaps at the boat. A Chinese artist was perfectly able to depict people running, why then, since the story requires it, why did he not do so?

The story makes no attempts to explain the presence of the small building, or shrine, whereas if the plates refers to the Hung ceremony, it would be the shrine of the tablets of the ‘departed brethren’.

The old nurse may be a distorted memory of ‘the woman’ whom the Vanguard saw on his journey after he passed the Eight Immortals, but the rest of that section is most unconvincing. Why wait in the nurse’s house, near the father’s palace, the most obvious place in which the Mandarin would make inquiries, when there was a boat handy in which the fugitives could escape right away from danger? As ‘the woman’ in the hung ritual was met with before the Vanguard reached the boat, we may consider that the house of the nurse marks the spot where the Hung Heroes board the Hung boat, but the incidents as related in the story are most unlikely.

The Yang-tse Kiang, a famous river, and its inclusion in a popular tale need not have any special significance if it stood alone, but we are specially been told that they entered the Yang-tse after traveling for some time in the boat. Now the combination of Yang, meaning Willow, and of the name of the design, Willow Pattern, does call to mind Muk Yang, the City of Willows, which is the ultimate goal of those who set out in the Hung Boat. We therefore, cannot ignore the possibility that Yang-tse is drag into the story as a covert allusion for Muk Yang. The willow by the bridge which leads to the palace of the mandarin, suggests that that place is really Muk Yang, while the Peach Trees near by, which are carefully alluded to in the ritual, are also suggestive.

The tragedy at the end, particularly the burning of the house, recalls the destruction in real life of the Hung Society’s Shaolin monastery, and it is not justified by anything in the design.

The Mandarin starts the trouble, but it is the wicked Duke who finally destroy the lovers. In like manner, it was the Emperor who gave the orders for the destruction of the monks, but it was the Prefect who carried them out.

The doves are most significant; doves represent the soul, and in the story itself this fact in emphasized, for the transformation of the unfortunate victims into doves takes place after their death. I suggest that their appearance in the design was in order to supply the necessary hint to Hung brethren that the scene depicted was really the Hung Boat, bearing the souls of those lately slain in the rising (against the imperial order) to the isle of the Blest, and on to Muk Yang City.

If we consider this view probable, we shall find it worth to interpret the plate according to the Triad ritual, and we shall find that the ’order of time’ is completely reversed:

The Hung Boat has left the shore, and the Captain is standing on the bow. It is approaching the Isle of the Blest, and near the foot of the bridge, on the island, are the tablets of the departed brethren. On the bridge are the three Buddhas, while behind lies Muk Yang, with its temples, orchards, and great containing wall. Its name is conveyed by the presence of the willow at the entrance, but it has no living person in sight, for as we learn in the ritual, its houses are for the Hung Heroes when they shall have overturned (the) Ts’ing (dynasty) and restore (the) Ming (dynasty). Finally the presence of the two doves shows that we are dealing with the journey of the soul to the land beyond the grave.

These plates began to appear in South China just at the time when the defeated Hung brethren were prescribed and needed heartening, and that design faithfully depicts the journey of a Hung Hero to Paradise.’

Tian Di Hui: Heaven and Earth Society





Extract from

J.M.S.Ward and W.G.Sterling’s

‘The Hung Society or the Society of Heaven and Earth’,

vol 2, Pages 38 to 40.






This entry was posted in Semboller / Symbols and tagged , , . Bookmark the permalink.

1 Response to The Mystery Of The Willow Pattern’s Origin / Söğüt Deseni Gizeminin Kaynağı

  1. Söğüt Deseni Gizeminin Kaynağı

    Tarihi Arka Plan

    Söğüt deseni, seramik mutfak ve ev eşyaları üzerinde özenle resmedilen bir Çin üslubudur ve İngiliz seramik sanatçılarının Çin’den ithal edilen el-boyalı mavi-beyaz eşyaların üstünde yer alan motiflerden esinlenip bu motifleri çeşitli şekillerde bir araya getirmesiyle İngiltere’de 18. yüzyılın sonlarında popüler hale gelmiştir. Bu desen Stoke-on-Trent gibi dekoratif sofra takımlarının seri üretiminin yapıldığı yerlerde el yapımı olmaktan ziyade oyularak veya basılarak oluşturulmuş kalıplardan faydalanıldığı bir zamanda standartlaştırılmış kaplara süs olarak uygulanmak için ortaya çıktı. Çin üslubundan ilham alan birçok farklı peyzaj deseni ilk olarak beyaz toprak kaplar, inci eşyalar ve hem kemik porselenler hem de çini porselen eşyalar üzerinde bu şekilde üretildi. Söğüt deseni, bu desenlerin en popüleri ve kalıcısı oldu ve çeşitli hallerde günümüze kadar üretimde kaldı. Karakteristik olarak söğüt deseninin arka plan rengi beyazdır ve görüntüsü mavidir, ancak çeşitli fabrikalar başka renkleri monokrom tonlarda kullanmıştır. Ayrıca aynı desenin polikrom renklendirmeyle elle basit anahat kalıpları üzerine dokunmuş Viktorya versiyonları da mevcuttur.

    Romantik Hikaye

    ‘Bir zamanlar güzel bir kızı olan zengin bir Mandarin (Çin’de yüksek bir memur) vardı (Koong-se). Babasının alçakgönüllü muhasebecisine (Chang) aşık olmuştu ve babasını kızdırmıştı (iki faklı sosyal sınıfa ait kişilerin evlenmesi uygun görülmezdi). Babası genç adamı sürdü ve aşıkları ayrı tutmak için evinin etrafında yüksek bir çit yaptı. Mandarin kızının güçlü bir Dük ile evlenmesini planlıyordu. Dük gelini almak için bir kutu mücevher yüklü bir tekne ile geldi. Düğün, söğüt ağacından çiçeklerin açtığı gün gerçekleşecekti. Düğün arifesinde bir hizmetçi olarak gizlenen genç muhasebeci saraya fark edilmeden girdi. Aşıklar mücevherlerle kaçarken, alarm çalındı. Mandarin tarafından kovalanırken genç aşıklar bir köprünün üzerinden koşarak geçtiler ve Dük’ün gemisini kullanarak uzak bir adada yıllarca mutlu yaşadılar. Ancak bir gün Dük sığındıkları yeri öğrendi, intikam için aç olup askerlerini gönderdi ve aşıkları yakalatıp öldürttü. Tanrılar da onların haline üzülüp aşıkları bir çift güvercin haline getirdi. (Güvercinler muhtemelen en erken söğüt desenlerinde görünmediği için sonradan eklenmiştir.)

    Konu üzerine Wikipedia’da şöyle denir: Minton’un Söğüt deseninin satışını teşvik etmek için desenin unsurlarına dayanarak çeşitli hikayeler icat edildi. En ünlü hikaye genellikle yukarıda açıklandığı gibi akar. Hikaye esasında İngilizcedir ve Çin ile hiçbir bağlantısı yoktur.

    Sav: Sema ve Toprak Bağı

    Bu hikayenin deseni açıklamak için icat edildiğini ve desenin gerçek kaynağını ortaya koymadığını öne sürüyorum. Hikaye desenin gerçek anlamından tamamen habersiz biri tarafından uydurulmuş olabilir; ancak, hikaye büyük ihtimalle Hung kardeşliği tarafından cemiyete inisiye olmayanlara verilen bir açıklamadır. Söğüt desenli plakalar 18. yüzyılın üçüncü çeyreğinin sonunda Güney Çin’de, yani Triad Cemiyetinin yükseliş zamanında ve en güçlü olduğu bölgelerde ortaya çıkmıştır. Aynı dönemdeki İngiltere’nin Masonik çinileri gibi olduklarını, ancak daha ince ve derin bir anlama geldiklerini düşünüyorum. Plakaların popüler hale geldiklerini, kopyalanarak çoğaldıklarını ve İngiltere’ye taşındıklarını hepimiz biliyoruz ancak desenin tasarımıyla ilgili gerçekler önemlidir ve tasarımın ayrıntıları desenin iddia edilen öyküyü tasvir etmekten ziyade bir Triad ritüelini tasvir ettiğini gösterir. Açıkça görülüyor ki, bu plakalar bir zulüm esnasında birbirlerini cesaretlendirmek için Hung kardeşler tarafından elden elde dolaştırılıyordu ve tasarımın yabancılara açıklanması için bazı masum hikayelere gereksinim vardı; ancak, inisiye olanlar için hangi hikayenin desenin aslına yeterince yakın olacağı bellidir ve bu hikaye onlara aldıkları yükümlülükleri hatırlatmak için vardır. Aynı zamanda hükümet yetkilileri de kolay kandırılabilecek insanlar olmayıp işin hakikatini muhtemelen görmüşlerdir ve bu plakaları gördükleri yerde yok etmeye çalışmışlardır. Eğer durum böyleyse bu tasarımın orijinalinin, uzunca bir süre gayretle emek harcanmasına rağmen, Çin’de neden hiç su yüzüne çıkmadığı bellidir.

    Hung Cemiyeti’nin Söğüt Desenine İşlenmiş Ritüel Simgeleri

    ’Söğüt Deseni’ adının Söğütler Şehri Muk Yang Şehri’ne (Göksel Şehre) atıfta bulunduğu düşünülürse bu ad oldukça anlaşılırdır; ancak, tasarımın adı yalnız bir söğüt ağacının varlığına bağlıysa, çok daha iyi bir isim seçilebilirdi. Zira tasarımda söğüt ağacından çok şeftali ağacı vardır. Şeftali “Şanslı meyve” dir ve genç aşıkların kaçışı söğüt ağacının değil şeftali ağacının çiçek açtığı zamanda gerçekleşmiştir.

    Tasarımdaki duvarın hikayedeki varlık sebebiyse hiç inandırıcı değildir, buna karşılık Muk Yang Şehri’nin bir duvarı vardı ve tasarımın alt kısmında yer alan duvar bu olguyu vurgulamaktadır (Not: şehre ulaşmak için beş duyuyu simgeleyen beş dağ geçidinden geçmek gerekiyordu)

    Köprüdeki üç figürün biraz gizlenmiş veya önceki versiyonlarda yanlış anlaşılmış olan özelliklerinin üç Buda’yı temsil ettiğini ve sonradan bir öreke, bir kutu mücevher ve bir kırbaç haline getirildiğini ileri sürüyorum. Bu imgeler üç Buda’yı temsil ettikleri takdirde yalnızlıkları mükemmel bir şekilde açıklanabilir; ancak, iyi bilinen bir masalı resmetmeye çalışan herhangi bir sanatçının öfkeli Dük’ü gençlerin peşinden banket salonunun merdivenlerini aceleyle inerken tasvir etmeye direneceğine inanmak zordur.

    Tasarımda kaçakların, eğer bir yere hareket ettikleri doğruysa, kaçmanın mümkün olmadığı bir adaya gittiği ve çifti bu yolda sadece ölümün beklediği açıktır. Ayrıca, çoğu örnekte aceleci bir kaçışa dair bir iz yoktur. Üç figür de hareket etmeden ayakta durarak adaya, belki de tekneye doğru bakıyor gibi görünmektedir. Koşan insanları son derece iyi çizebildikleri halde Çinli sanatçılar hikayeye uygun olarak olayı neden böyle resmetmedi?

    Hikaye küçük bina ya da türbenin varlığını açıklamaya yönelik hiçbir girişimde bulunmasa da, söğüt desenli levhaların Hung törenlerini anlattığı kabul edilirse bu küçük yapılar “göçmüş kardeşlerin” türbesi olurdu.

    Yaşlı hemşire Öncü’nün Sekiz Ölümsüzler’i geçtikten sonra yolculuğunda gördüğü “kadının” çarpık bir anısı olabilir; ancak, bu bölümün geri kalanı hiç inandırıcı değildir. Kaçakların tehlikeden kaçabileceği elverişli bir tekne varken, kaçaklar Mandarin’nin ilk arayacağı yer olan sarayın dibindeki hemşirenin evinde neden saklansınlardı? Hung ritüelinde ‘kadın’ Öncü’nün tekneye ulaşmasından önce karşısına çıktığı gibi, hemşirenin evinin Hung Kahramanlarının Hung teknesine bindiği noktayı işaret ettiğini düşünebiliriz. Bu bakışa kıyasla hikayede anlatılan olayların çoğu olası değildir.

    Ünlü bir nehir olan Yang-tse Kiang ve bu nehrin popüler bir hikayede yer alması kendiliğinden özel bir önem arz etmez; ancak, teknede bir süre seyahat ettikten sonra aşıkların Yang-tse’ye girdikleri vurgulanarak söylenmiştir. Söğüt anlamına gelen Yang ve Söğüt Deseni’nin adı olan Yang beraber düşünüldüğünde Hung Teknesi yolcularının nihai hedefi Söğütler Şehri Muk Yang akla geliverir. Bu nedenle, Yang-tse’nin Muk Yang için gizli bir işaret olarak hikayeye dahil edildiği olasılığını göz ardı edemeyiz. Mandarinin sarayına giden köprünün yanındaki söğüt bu resmedilen yerin Muk Yang olduğuna işarettir ve Hung ritüelinde dikkatlice ima edilen Şeftali ağaçlarının az ötede yer alması da başka bu durumu destekler.

    Hikayenin sonunda yaşanan trajedi, özellikle evin yakılması, Hung Cemiyeti’ne ait Shaolin manastırının gerçekteki yıkımını anımsatır ve tasarımdaki hiçbir şey tek başına bunu göstermez.

    Belayı Mandarin çıkarır, ama sonunda aşıkları yok eden kötü Düktür. Benzer şekilde, Shaolin keşişlerinin yok edilmesini emreden İmparatordu, ama o emirleri icra eden Vali idi.

    Hikayedeki güvercinler pek anlamlıdır. Güvercinler ruhu temsil eder ve hikayenin kendisi de bu gerçeğin altını çizer; zira, talihsiz kurbanların güvercinlere dönüşmesi ölümlerinden sonra gerçekleşir.

    Güvercinlerin tasarımdaki görünümlerinin Hung kardeşlere sahnede tasvir edilenin gerçekte imparatorluk düzenine karşı çıkarken öldürülenlerin ruhlarını Kutsal Ada’ya ve Muk Yang Şehrine taşıyan Hung Teknesi olduğunu göstermek adına ipucu sağladığını öneriyorum.

    Bu görüşün muhtemel olduğunu düşünürsek, plaka Triad ritüeline göre yorumlamaya değerdir. Bu yoruma göre romantik hikayedeki ‘zaman düzeninin’ tamamen tersine döndüğünü göreceğiz:

    Hung Teknesi kıyıdan ayrılır ve Kaptan da dümende duruyor. Tekne Kutsal Ada’ya yaklaşıyor ve köprünün ayağına yakın bir yerde adadaki göçmüş kardeşlerin levhaları yer alıyor. Köprüde üç Buda mevcut; arkalarındaysa tapınakları, meyve bahçeleri ve büyük duvarları bulunan Muk Yang yatıyor. Şehrin adı girişteki söğüdün varlığıyla anlatılıyor; ama, görünürde hiç bir canlı kimseyi barındırmıyor; çünkü, ritüelde öğrendiğimiz gibi, oradaki evler Ts’ing Hanedanı’nı devirip Ming Hanedanı’nı geri getirecek Hung Kahramanları içindir. Sonunda iki güvercin varlığı ruhun mezarın ötesindeki topraklarla yolculuğunu gösterir.

    Söğüt Desenli plakalar Güney Çin’de yenilgiye uğrayan Hung kardeşlerin ihtiyaç duydukları bir anda ortaya çıkmaya başladı ve plakaların tasarımı bir Hung Kahramanı’nın Sema’ya yolculuğunu sadık bir biçimde anlatmaktadır.

    Çeviri: Emir A. İnanç

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s